Minik Abdest Damlasının Masalı
Bir varmış bir yokmuş.
Güneşli bir avluda bir şadırvan varmış.
Şadırvanda minik bir damla yaşarmış.
Adı Pırıl imiş.
Pırıl çok meraklı ve iyi kalpli imiş.
Pırıl ailesiyle birlikte parlarmış.
Ailesi onu çok severmiş.
Günler hep aynı yerde geçermiş.
Pırıl biraz daha uzağı merak etmiş.
Bir sabah hafif bir rüzgar esmiş.
Pırıl kaymış ve ayrı düşmüş.
Kalbi hızlı attı, biraz endişelendi.
Ailesinden uzak kalmıştı ilk kez.
Pırıl etrafına bakındı.
Her yer yeni ve geniş görünüyordu.
“Acaba geri dönebilir miyim?” dedi.
Biraz korktu, ama vazgeçmedi.
Önce saklanmayı denedi.
Küçük bir yaprağın altına girdi.
Orada beklemek daha güvenli geldi.
Ama bu onu evine götürmedi.
Sonra hızlıca koşmayı denedi.
Pat pat zıpladı ve kaydı.
Yoruldu, durdu ve düşündü.
Kalbi hızlı atıyordu, biraz yorulmuştu.
Derin bir nefes aldı.
İçinden, “Yapabilirim” dedi.
Cesaret küçük adımlarla gelirmiş.
Pırıl bunu hatırladı.
Etrafına yeniden baktı.
Güneşin izini takip etti.
Güneş şadırvana doğru parlıyordu.
Pırıl güneşi takip etmeye başladı.
Yolda küçük taşlar vardı.
Onların üzerinden dikkatle geçti.
Bir çiçeğe selam verdi.
Çiçek gülümser gibi sallandı.
Biraz ileride ailesini gördü.
Onlar da onu arıyormuş.
Pırıl’ın kalbi sevinçle doldu.
Artık kendini güvende hissetti.
Ailesi, “Hoş geldin Pırıl” dedi.
Pırıl, “Sizi çok özledim” dedi.
Beraber yeniden ışıldadılar.
Şadırvan yine neşeyle şırıldadı.
O günden sonra Pırıl büyüdü.
Ayrı kalınca nefes almayı öğrendi.
Korkunca durmayı ve bakmayı öğrendi.
Cesaretin denemek olduğunu öğrendi.
Akşam oldu, gökyüzü pembelendi.
Pırıl ailesine sarıldı.
Kalbi sakin ve huzurlu attı.
Tatlı bir uykuya daldı.
Masalın Pedagojik Kazanımı: Ayrılık kaygısında çocuğun duygusunu tanıması ve kendi çabasıyla baş etme becerisi geliştirmesi desteklenir.