Telefonu Bırakan Aile
Bir varmış bir yokmuş. Küçük bir evde sevgi dolu bir aile yaşarmış. Anne, baba ve minik kızları Elif birlikte yaşarmış. Elif meraklı ve iyi niyetli bir çocukmuş.
Akşam olunca herkes kanepede otururmuş. Anne telefonuna bakarmış. Baba telefonuna bakarmış. Elif de tablete bakarmış. Ev sessiz olurmuş.
Bir akşam Elif seslenmiş. Anne, birlikte oynayalım mı demiş. Annesi az sonra demiş. Elif babasına bakmış. Baba da başını kaldırmamış. Elif’in kalbi hızlı atmış. Biraz endişelenmiş. Acaba beni sevmiyorlar mı diye düşünmüş. Kendini hüzünlü hissetmiş.
Sonra Elif cesaret toplamış. Doğruyu söylemeye karar vermiş. Ben çok yalnız hissediyorum demiş. Telefonlar varken oyun oynayamıyoruz demiş. Bu dürüst bir sözmüş. Anne ve baba şaşırmış. Telefonları ellerinden bırakmışlar. Elif haklı olabilir demişler.
Baba bir kutu getirmiş. Hadi telefonları kutuya koyalım ekranı bırakalım demiş. Önce zor gelmiş. Anne biraz duraksamış. Baba da kararsız kalmış. Bu bir deneme ve yanılma anıymış. Elif gülümsemiş ve ilk telefonu o koymuş.
Aile birlikte düşünmüş. Ne oynasak diye konuşmuşlar. Herkes fikrini söylemiş. Birbirlerinin düşüncesine saygı göstermişler. Bu saygı ve sevgi dolu bir anmış. Elif legolarla ev yapalım demiş. Anne renkleri ayıralım demiş. Baba kapı yapalım demiş.
Önce kule yapmaya çalışmışlar. Kule yıkılmış. Sonra tekrar denemişler. Bu kez daha dikkatli olmuşlar. Sabır göstermişler. Zorluklar karşısında dirençli olmuşlar. Kendi davranışlarının sorumluluğunu almışlar. Telefonu bırakmak kendi seçimleriymiş. Bu sorumluluk ve öz denetimmiş.
Oyun çok eğlenceli olmaya başlamış. Elif sarı parçayı koymuş. Anne mavi çatıyı eklemiş. Baba küçük kapıyı takmış. Hep birlikte gülmüşler. Yardımseverlik ve dostluk hissedilmiş. Oyuncakları paylaşmak güzelmiş. Sıra kimdeyse o koymalıymış. Bu adalet ve dürüstlük demekmiş. Hakkaniyetli davranmak herkesi mutlu etmiş.
Elif çok neşeli olmuş. Keyifli ve coşkulu hissetmiş. Kalbi artık hızlı değilmiş. Güvende hissetmiş. Anne ve baba da mutlu olmuş. Birlikte olmak telefonlardan daha güzelmiş.
Akşam bitince telefonlar kutuda kalmış. Aile süreyi ölçülü kullanmaya karar vermiş. Bu sabır ve tasarruf örneğiymiş. Elif yarın yine oynayalım mı demiş. Anne ve baba seve seve demiş. Herkes birbirine sarılmış.
Masal içinde evde sevgi çoğalmış. Oyun zamanı aile zamanı olmuş. Herkes huzurla uykuya dalmış. Sonu umutlu ve güvenli bitmiş.