,
Emziğini Bırakmak İstemeyen Minik Ayı Masalı dinlemek için oynat butonuna basmanız yeterli.
Bir varmış bir yokmuş. Ormanın kıyısında küçük bir ahşap ev varmış. Evde minik ayı Pofi yaşıyormuş. Pofi üç yaşındaymış. Çok meraklı ve iyi niyetliymiş. Her sabah pencereyi açar ve kuşları selamlarmış. Annesi ona bal ve süt hazırlıyormuş. Pofi’nin pembe bir emziği varmış. Emzik yumuşak ve sıcakmış. Pofi emziği uyurken hep tutuyormuş. Emzik onun için rahatlatıcıymış. Bir gün annesi yanına oturdu. Pofi dedi, artık büyüyorsun. Emziği bırakmayı deneyebiliriz dedi.
Pofi durdu ve baktı. Kalbi hızlı attı, biraz endişelendi. Bu onun için yeni bir duyguymuş. Anne, bırakmak istemiyorum dedi dürüstçe. Annesi gülümsedi ve diz çöktü. Korkmak çok normal dedi şefkatle. Ben hep yanındayım dedi sevgiyle. Pofi annesine sarıldı. Sarılmak onu rahatlattı. Sevgi ve saygı böyle bir şeymiş. Farklı hislere değer vermek gerekirmiş.
İlk gün Pofi emziği elinde tuttu. Sadece baktı ve dokundu. Ağzına almak istemedi. Annesi hiç kızmadı. Sabır ve tasarruf önemli değerlermiş. Zorluk karşısında beklemek gerekirmiş. Pofi emziği kutuya koydu. Kutu mavi ve yıldızlıymış. Kendi kararını kendi verdi. Sorumluluk böyle başlarmış. Kendi davranışının sonucunu üstlenmek gerekirmiş.
Gece oldu. Pofi yatağına uzandı. Emzik kutudaymış. Kalbi yine hızlı attı. Uyuyamadı ve döndü. Annesi kitap okudu. Pofi gözlerini kapattı. Sonra yıldız yastığına sarıldı. Yastık yumuşak ve sıcaktı. Biraz bekledi ve derin nefes aldı. Sonunda uykuya daldı. Sabah uyandı ve gülümsedi. Ben yaptım dedi neşeyle. Gözleri parladı ve çok sevinçli oldu. Bu mutluluk duygusuymuş. Neşeli, sevinçli ve coşkulu hissetti.
İkinci gün arkadaşı Mimi geldi. Mimi de üç yaşındaymış. Mimi neşeli ve yardımsevermiş. Mimi ben emziği bıraktım dedi. Önce ben de korktum dedi dürüstçe. Sonra küçük küçük denedim dedi. Cesaret korkarken bile denemekmiş. Pofi dikkatle dinledi. Bu adalet ve dürüstlük demekmiş. Herkes kendi hızında öğrenirmiş. Pofi ben de deneyeceğim dedi. Annesi ona temiz alan hazırladı. Pofi kendi isteğiyle uyudu. Emzik kutuda kaldı.
Öğleden sonra ormanda oyun oynadılar. Pofi oyuncaklarını paylaştı. Mimi ile birlikte yaprak topladılar. Paylaşmak dostluğu güçlendirir demiş annesi. Yardımseverlik ve dostluk çok değerliymiş. Pofi arkadaşını dikkatle dinledi. Bu saygı ve sevginin göstergesiymiş. Herkes sırasını bekledi ve dinledi. Hakkaniyetli davranmak önemliymiş. Pofi sırasını verdi.
Akşam oldu. Pofi sütü yavaş içti. Bardağını kendi yıkamak istedi. Sorumluluk almak onu mutlu etti. Annesi aferin dedi gururla. Bu senin kararın dedi. Pofi dürüstçe konuştu. Artık emzik istemiyorum dedi. Yalan söylemedi ve doğruyu söyledi. Doğruyu söylemek kalbi hafifletirmiş. İçinde sıcaklık hissetti.
Gece ay gökyüzünde parladı. Pofi yatağında huzurla uzandı. Kalbi artık sakin atıyordu. Yıldız yastığına sarıldı. Yarın yine denerim diye düşündü. Annesi ona ninniler söyledi. Orman sessiz ve güvenliydi. Pofi mışıl mışıl uyudu. Rüyasında çiçekli bahçe gördü. Bahçede tüm arkadaşları gülüyordu. Sabah yeni güne uyandı. Güneş pencereden girdi. Pofi gerindi ve esnedi. Bezini değil, emziğini bıraktı. Bu onun için büyük adımmış. Ayrılık kaygısı bazen gelirmiş. Eski alışkanlığı bırakmak zor olabilirmiş.
Ama Pofi sabırla beklemeyi biliyormuş. Annesi ona sarıldı. Sen cesur bir ayısın dedi. Pofi gururla gülümsedi. Masal burada sevgiyle ve umutla bitti. Artık Pofi’nin uykuları huzurluymuş. Ev her zaman güvenli kalmış. Pofi sabahları neşeyle uyanır. Kendi yatağını düzeltir. Oyuncaklarını kutuya toplar. İmkanlarını ölçülü kullanır. Tasarruf etmeyi öğrenir. Suyu dikkatli kullanır. Işığı kapatır. Annesi teşekkür eder. Pofi arkadaşlarına yardım eder. Birlikte resim yaparlar. Boyaları paylaşırlar. Herkes mutlu olur.