Kaka Yapmak Komik Bir Şey
Bir varmış bir yokmuş. Çiçeklerle dolu, güneşli bir mahallede Efe adında küçük bir çocuk yaşarmış.
Efe dört yaşındaymış. Meraklı gözleri, neşeli gülümsemesi ve bitmek bilmeyen soruları varmış.
Her gün yeni bir şey öğrenmek istermiş. Bazen kuşların neden uçtuğunu, bazen yağmurun nereden geldiğini sorarmış.
Efe’nin sarı renkli, küçük bir lazımlığı varmış. Bir de çok sevdiği oyuncak ördeği…
Ördeği yumuşacıkmış. Efe onu oyun oynarken, kitap dinlerken ve bazen uykuya hazırlanırken yanında tutarmış.
Bir sabah Efe salonda oyuncaklarıyla oynuyormuş.
Annesi de koltukta oturmuş, resimli bir kitap okuyormuş.
Ev sıcacık ve huzurluymuş.
Derken Efe’nin karnından bir ses yükselmiş.
“Gurrr, gurrr!”
Efe oyununu bırakmış.
Şaşkınlıkla karnına bakmış.
“Anne, karnım konuşuyor galiba!” demiş.
Annesi gülümsemiş.
“Belki de bedenin sana bir şey anlatıyordur.”
Efe biraz düşünmüş.
“Sanırım kakam geldi,” demiş.
Fakat banyoya gitmek istemiyormuş.
Salonda annesinin yanında olmak ona daha rahat geliyormuş.
Üstelik kakasını lazımlığa yapmayı henüz tam olarak öğrenememiş.
Biraz endişelenmiş.
Efe annesine yaklaşmış.
“Anneciğim, kakam geldi ama banyoya gitmek istemiyorum,” demiş.
Annesi kitabını kapatmış ve Efe’nin yanına çömelmiş.
“Banyoya gitmek sana zor mu geliyor?” diye sormuş.
Efe başını sallamış.
“Evet. Senin yanında kalmak istiyorum.”
Annesi ona sevgiyle sarılmış.
“Seni anlıyorum. İstersen birlikte banyoya kadar yürüyebiliriz. Ben de yakında beklerim.”
Efe biraz düşünmüş.
“Kapı açık kalabilir mi?” diye sormuş.
“Elbette, istersen açık kalabilir,” demiş annesi.
Efe derin bir nefes almış.
“O zaman deneyelim.”
Birlikte banyoya doğru yürümüşler.
Efe halının kenarındaki püsküllere dikkat ederek adım atmış.
Koridorun sonuna geldiklerinde sarı lazımlığını görmüş.
“İşte benim lazımlığım!” demiş.
Annesi gülümsemiş.
“Hazır olduğunda kullanabilirsin.”
Efe lazımlığın yanına oturmuş.
Önce dikkatle incelemiş.
Sonra annesinin yardımıyla kıyafetlerini indirmiş ve lazımlığa oturmuş.
Biraz beklemiş.
Ama kakasını yapamamış.
Yüzü biraz asılmış.
“Anne, olmuyor,” demiş.
Annesi sakin bir sesle cevap vermiş.
“Olabilir canım. Kendini zorlamana gerek yok. İstersen biraz dinlenip sonra yeniden deneyebilirsin.”
Efe başını sallamış.
“Ördeğimi getirebilir miyim?” diye sormuş.
“Tabii ki.”
Efe oyuncak ördeğini almış ve yeniden banyoya gelmiş.
Ördeğini temiz bir rafın üzerine yerleştirmiş.
“Bak ördekçiğim, bu benim lazımlığım,” demiş.
Sonra yeniden oturmayı denemiş.
Ördeğine bakıp gülümsemiş.
“Sen de benimle bekler misin?” diye sormuş.
Oyuncak ördek cevap vermemiş elbette.
Ama Efe onun yanında olmasından hoşlanmış.
Bir süre sonra kendi kendine küçük bir şarkı uydurmuş.
“Gur gur karnım seslenir,
Minik ördeğim beni dinler.
Acele yok, beklerim,
Rahatlayınca gülümserim.”
Şarkısını bitirdiği sırada komik bir ses duyulmuş.
“Pııırt!”
Efe’nin gözleri kocaman açılmış.
“Anne! Bu ses de neydi?” diye sormuş.
Annesi gülümsemiş.
“Gaz çıkardın, canım. Bedenimiz bazen böyle sesler çıkarır.”
Efe bir an durmuş.
Sonra kahkaha atmış.
“Karnım yine konuştu!” demiş.
Annesi de gülümsemiş.
Efe artık biraz daha rahatmış.
Bir süre sonra kakasını lazımlığa yapabilmiş.
Şaşkınlıkla aşağıya bakmış.
“Anneciğim, yaptım!” diye sevinmiş.
“Evet, canım. Bedeninin ihtiyacını karşıladın,” demiş annesi.
Efe mutlulukla gülümsemiş.
“Kaka yapmak sandığım kadar korkutucu değilmiş!”
Efe işini bitirince annesinden yardım istemiş.
Annesi ona uygun şekilde temizlenmesinde yardımcı olmuş.
Sonra lazımlığı almış.
“Şimdi bunu boşaltıp temizleyeceğim,” demiş.
Efe merakla sormuş.
“Kakalar nereye gidiyor anne?”
Annesi gülümsemiş.
“Tuvalete boşaltıyoruz. Sonra sifonu çekiyoruz. Böylece tuvaletimizi temiz tutuyoruz.”
Efe başını sallamış.
“Demek herkesin kakası oluyor!” demiş.
“Evet, canım. Kaka yapmak bedenimizin doğal bir ihtiyacıdır.”
Efe bunu duyunca rahatlamış.
Sonra ellerini yıkamak için lavaboya gitmiş.
Lavabonun önündeki sağlam tabureye dikkatlice çıkmış.
Musluğu açmış.
Ellerini suyla ıslatmış.
Sabun alıp avuçlarını köpürtmüş.
Parmak aralarını ve ellerinin üzerini de ovalamış.
Sonra ellerini güzelce durulamış.
Temiz bir havluyla kurulamış.
Aynaya bakınca yüzünde kocaman bir gülümseme belirmiş.
“Anne, ellerim mis gibi oldu!” demiş.
Annesi gülümsemiş.
“Tuvaletten sonra ellerimizi yıkamak sağlığımız için önemlidir.”
Efe oyuncak ördeğini almış ve salona dönmüş.
“Ördekçiğim, bugün yeni bir şey öğrendim,” demiş.
Sonra annesinin yanına oturmuş.
“Anne, artık kakam geldiğinde sana söyleyebilirim,” demiş.
“Elbette. İhtiyacın olduğunda benden yardım isteyebilirsin.”
Efe annesine sarılmış.
O gün öğleden sonra bahçede oyun oynamış.
Ördeğini de yanına almış.
Bir süre sonra yeniden karnında tanıdık bir his duymuş.
Oyununu bırakmış.
“Anneciğim, sanırım tuvaletim geldi,” diye seslenmiş.
Annesi yanına gelmiş.
“Tuvalete gitmek ister misin?” diye sormuş.
Efe başını sallamış.
“Evet. Ördeğim de benimle gelsin.”
Birlikte banyoya gitmişler.
Efe lazımlığına oturmuş.
Bu kez kakasını yapamamış.
Biraz bekledikten sonra kalkmak istemiş.
“Şimdi olmadı anne,” demiş.
Annesi gülümsemiş.
“Sorun değil. Bedenin hazır olduğunda yeniden deneyebilirsin.”
Efe rahatlamış.
Sonra ellerini yıkayıp oyununa dönmüş.
Günler geçtikçe Efe bedeninin verdiği işaretleri daha iyi tanımaya başlamış.
Bazen lazımlığını kullanmış.
Bazen annesinin yanında olmasını istemiş.
Bazen de biraz bekleyip yeniden denemiş.
Her gün aynı kolaylıkta geçmemiş.
Ama Efe artık kaka yapmanın utanılacak bir şey olmadığını biliyormuş.
Bir akşam oyuncak ördeğiyle oynarken sarı lazımlığına bakmış.
Birden aklına eğlenceli bir fikir gelmiş.
“Anne, lazımlığıma isim verebilir miyim?” diye sormuş.
Annesi gülümsemiş.
“Tabii ki. Ne isim vermek istersin?”
Efe biraz düşünmüş.
“Pıtırcık!” diye seslenmiş.
Annesi gülmüş.
“Neşeli bir isim olmuş.”
Efe de kahkaha atmış.
“Çünkü bazen komik sesler çıkıyor!”
Ertesi gün Efe arkadaşıyla oyun oynarken yeni öğrendiklerini anlatmış.
“Benim sarı bir lazımlığım var. Adı Pıtırcık!” demiş.
Arkadaşı şaşırmış.
“Lazımlığının adı mı var?”
“Evet!” demiş Efe. “Kaka yapmak bazen komik sesler çıkarabiliyor.”
İki arkadaş gülümsemiş.
Efe sözlerine devam etmiş.
“Ama kaka yapmak normal bir şey. Herkes tuvalete gider.”
Sonra birlikte oyuncak arabalarıyla oynamışlar.
Akşam olduğunda Efe annesiyle yemek yemiş.
Oyuncaklarını toplamış ve pijamalarını giymiş.
Ördeğini de yatağının yanına koymuş.
Annesi ona sevdiği resimli kitabı okumuş.
Kitap bitince Efe annesine dönmüş.
“Anneciğim, bugün Pıtırcık’ı düşündüm,” demiş.
“Neler düşündün?” diye sormuş annesi.
“Önce biraz korkuyordum. Sonra ördeğimle şarkı söyledim. Artık kakam geldiğinde ne yapabileceğimi biliyorum.”
Annesi Efe’nin başını okşamış.
“Kendini dinlemeyi öğreniyorsun. Yeni şeyler öğrenirken yardım istemek de çok güzel.”
Efe gülümsemiş.
“Yarın da deneyeceğim,” demiş.
Sonra yumuşacık yastığına başını koymuş.
Oyuncak ördeğine iyi geceler dilemiş.
“İyi geceler ördekçiğim. İyi geceler Pıtırcık.”
Gözlerini kapatmış.
Rüyasında sarı ördeğiyle çiçeklerle dolu bir bahçede oynadığını görmüş.
Ve Efe huzurla uyumuş.
Gökten üç yıldız düşmüş. Biri Efe’ye, biri oyuncak ördeğine, biri de bu masalı dinleyen bütün miniklere…
Kaka Yapmak Komik Bir Şey Masalının Konusu
Kaka Yapmak Komik Bir Şey, dört yaşındaki Efe’nin kaka yapma konusunda yaşadığı çekingenliği ve sarı lazımlığını kullanmayı öğrenmesini anlatan eğlenceli bir tuvalet eğitimi masalıdır.
Efe, annesinin yanından ayrılmak istemediği için başlangıçta banyoya gitmekten çekinir. Oyuncak ördeğini yanında tutmak, annesinden destek almak ve eğlenceli bir şarkı söylemek kendisini daha rahat hissetmesine yardımcı olur.
Bu kaka yapma masalı; tuvalet alışkanlığı, beden farkındalığı, duyguları ifade etme, yardım isteme ve el yıkama konularını ele alır. Çocuklara kaka yapmanın doğal bir beden ihtiyacı olduğunu anlatmak için birlikte okunabilir.
Masaldan Sonra Çocuğunuza Sorabileceğiniz Sorular
- Efe’nin karnından nasıl bir ses geldi?
- Efe neden banyoya gitmek istemedi?
- Oyuncak ördeği Efe’nin kendisini nasıl hissetmesine yardımcı oldu?
- Efe lazımlığa otururken nasıl bir şarkı söyledi?
- Efe tuvaletten sonra neden ellerini yıkadı?
- Efe sarı lazımlığına hangi ismi verdi?
Çocuklarda Kaka Yapma Korkusu ve Tuvalet Alışkanlığı
Bazı çocuklar kaka yaparken çekingenlik yaşayabilir. Yeni bir lazımlığa alışmak, banyoda yalnız kalmak veya tuvalet sırasında duyulan sesler çocukların endişelenmesine neden olabilir.
Çocuğun duygularını dinlemek, tuvalete gitmesi gerektiğinde yardım isteyebileceğini anlatmak ve sakin bir ortam sağlamak yararlı olabilir. Tuvalet eğitiminde çocuğu zorlamamak, utandırmamak ve uzun süre lazımlıkta oturmaya mecbur bırakmamak önemlidir.
Kaka yaparken ağrı, sert dışkı, uzun süre kaka tutma veya belirgin korku yaşanıyorsa bir çocuk sağlığı uzmanına danışılmalıdır. Kabızlık gibi sorunların değerlendirilmesi gerekebilir.
Tuvalet Eğitimiyle İlgili Diğer Masallar
Çocuğunuzla kaka yapma, lazımlığa alışma ve tuvalet korkusu üzerine farklı hikâyeler okumak isterseniz aşağıdaki masallarımızı da keşfedebilirsiniz.
- Bezini Bırakan Tavşan Zıpzıp: Zıpzıp’ın lazımlıkla tanışmasını ve bez bırakma sürecindeki ilk denemelerini anlatır.
- Tuvalete Gitmekten Korkan Minik Prensesin Hikâyesi: Lina’nın tuvalete gitmekten çekinmesini ve korkusunu küçük adımlarla azaltmasını konu alır.
- Tuvaletini Kendi Yapan Süper Kahraman Efe: Efe’nin oyun sırasında tuvalet ihtiyacını fark etmeyi öğrenmesini anlatır.
- Kreşte Tuvalete Gitmeyi Öğrenen Sincap: Pıtır’ın kreşte tuvalet ihtiyacını öğretmenine söylemesini ve yardım istemesini anlatan masal.
Diğer Eğitici Çocuk Masalları
Çocukların günlük yaşam becerileri ve öz bakım alışkanlıklarıyla ilgili diğer hikâyelerimizi keşfetmek için Masal Oku bölümümüzü ziyaret edebilirsiniz.