Bezini Bırakan Tavşan Zıpzıp
Bir varmış bir yokmuş. Yemyeşil bir ormanda, Zıpzıp adında sevimli bir tavşan yaşarmış.
Zıpzıp üç yaşındaymış. Uzun kulakları, yumuşacık tüyleri ve minicik pembe burnu varmış.
Her sabah çiçekleri koklar, kuşlara selam verir, bahçede neşeyle zıplarmış.
Bir gün annesi elinde renkli bir paketle eve gelmiş.
“Zıpzıp, sana göstermek istediğim bir şey var,” demiş.
Zıpzıp merakla pakete yaklaşmış.
“Acaba içinde ne var?” diye sormuş.
Annesi paketi açmış. İçinden sarı renkli, küçük bir lazımlık çıkmış. Üzerinde pembe ve mavi çiçekler varmış.
Zıpzıp şaşkınlıkla bakmış.
“Bu nedir anneciğim?”
“Bu bir lazımlık. Tuvaletin geldiğinde kullanmayı deneyebilirsin,” demiş annesi.
Zıpzıp lazımlığın çevresinde dolaşmış. Çiçeklerini incelemiş, kenarına hafifçe dokunmuş.
Ama içine oturmak istememiş.
Kalbi biraz hızlı atmış. Yeni bir şey deneyeceği için endişelenmiş.
“Anne, biraz korkuyorum,” diye fısıldamış.
Annesi yanına çömelmiş.
“Yeni şeyler bazen tuhaf gelebilir. Hazır hissetmediğinde oturmak zorunda değilsin,” demiş.
Zıpzıp annesine sarılmış.
“O zaman bugün sadece bakacağım,” demiş.
“Olur,” diye cevap vermiş annesi. “Lazımlığın burada durabilir.”
O gün Zıpzıp lazımlığına birkaç kez bakmış. Önce yanına oturmuş, sonra oyuncak ayısını getirip yakınına koymuş.
“Ayıcığım, bu benim yeni lazımlığım,” demiş.
Ayıcığı cevap vermemiş elbette. Ama Zıpzıp ona anlatınca biraz daha rahatlamış.
Akşam annesi sormuş:
“Bugün lazımlığınla tanışmak nasıl hissettirdi?”
“İlk başta korktum. Sonra çiçeklerini sevdim,” demiş Zıpzıp.
Annesi gülümsemiş.
“Bana hislerini anlattığın için teşekkür ederim.”
Ertesi gün kapı çalınmış.
Gelen, Zıpzıp’ın arkadaşı Mıpır’mış.
Mıpır da üç yaşında, neşeli bir tavşanmış. İki arkadaş bahçede kozalaklarla oyun oynamış.
Bir süre sonra Mıpır, evin köşesindeki sarı lazımlığı görmüş.
“Ne güzel çiçekleri var!” demiş.
Zıpzıp biraz çekinerek konuşmuş.
“Annem bana aldı. Ama henüz kullanmadım.”
Mıpır başını sallamış.
“Benim de bir lazımlığım var. Önce ben de sadece bakmıştım,” demiş.
Zıpzıp meraklanmış.
“Sonra ne yaptın?”
“Bir gün denemek istedim. Annem de yanımda bekledi. Bazen kullanıyorum, bazen yetişemiyorum.”
Zıpzıp şaşırmış.
“Yetişemediğin de oluyor mu?”
“Evet,” demiş Mıpır. “Annem öğrenirken böyle şeyler olabileceğini söylüyor.”
Zıpzıp bunu duyunca rahatlamış.
“Demek ki hemen öğrenmek gerekmiyor,” diye düşünmüş.
İki arkadaş yeniden oyunlarına dönmüş. Bahçedeki papatyaları saymış, küçük taşlardan bir yol yapmışlar.
Mıpır eve giderken Zıpzıp’a el sallamış.
“Yarın yine oynayalım!”
“Tamam!” demiş Zıpzıp.
O akşam Zıpzıp annesinin yanına gitmiş.
“Anneciğim, ben de lazımlığa oturmayı denemek istiyorum,” demiş.
Annesi sevinçle gülümsemiş.
“Elbette. Önce rahat edeceğin bir yer hazırlayalım.”
Lazımlığı temiz ve sakin bir köşeye koymuşlar.
Zıpzıp önce yakınına oturmuş. Sonra ayağa kalkıp lazımlığın etrafında bir tur atmış.
“Biraz heyecanlandım,” demiş.
“İstersen bekleyebiliriz,” diye cevap vermiş annesi.
Zıpzıp bir süre düşünmüş.
“Hayır, denemek istiyorum.”
Annesinin yardımıyla kıyafetlerini uygun şekilde indirmiş ve lazımlığa oturmuş.
Biraz beklemiş.
Ama hiçbir şey olmamış.
Zıpzıp’ın yüzü düşmüş.
“Olmadı anne.”
Annesi sakin bir sesle konuşmuş.
“Sorun değil. Bugün lazımlığa oturmayı denedin. İstersen şimdi kalkabiliriz.”
Zıpzıp başını sallamış.
“Yarın yine denerim.”
Ertesi sabah güneş pencereden içeri süzülmüş.
Zıpzıp uyanmış, annesiyle kahvaltı yapmış. Sonra bahçede oynamaya başlamış.
Bir süre sonra karnında ve bedeninde tanıdık bir his duymuş.
Durmuş.
“Galiba çişim geldi,” diye düşünmüş.
Hemen annesinin yanına gitmiş.
“Anne, lazımlığımı denemek istiyorum!” demiş.
Annesi ona eşlik etmiş.
Zıpzıp lazımlığına oturmuş. Rahatça beklemiş.
Biraz sonra çişini lazımlığa yapabilmiş.
Gözleri kocaman açılmış.
“Anne! Yaptım!” diye sevinmiş.
Annesi gülümsemiş.
“Bedeninin sana verdiği işareti fark ettin. Lazımlığı kullanmayı denedin.”
Zıpzıp sevinçle kulaklarını oynatmış.
“Kendim fark ettim!” demiş.
Sonra annesi lazımlığı temizlemiş. Zıpzıp da ellerini sabun ve suyla güzelce yıkamış.
Aynada kendisine bakıp gülümsemiş.
Yeni bir şey öğrenmeye başlamıştı.
Fakat her gün aynı kolaylıkta geçmemiş.
Bir gün bahçede oynarken tuvaletinin geldiğini geç fark etmiş.
Kıyafeti biraz ıslanmış.
Zıpzıp üzülmüş.
“Anne, yetişemedim,” demiş.
Annesi temiz kıyafetlerini getirmiş.
“Olabilir canım. Şimdi üzerini değiştirelim,” demiş.
Zıpzıp annesine bakmış.
“Yine deneyebilir miyim?”
“Tabii ki. Öğrenirken bazen böyle şeyler olabilir.”
Zıpzıp rahatlamış.
Birlikte kıyafetlerini değiştirmişler. Sonra oyununa geri dönmüş.
Günler geçtikçe Zıpzıp bedenini daha iyi tanımaya başlamış.
Bazen lazımlığını kullanmış. Bazen annesinden yardım istemiş. Bazen de oyuna dalıp tuvaletini son anda fark etmiş.
Annesi onu acele ettirmemiş.
Zıpzıp da küçük denemelerine devam etmiş.
Bir öğleden sonra Mıpır yeniden ziyarete gelmiş.
İki arkadaş bahçede rengârenk çiçekler toplamış.
Zıpzıp arkadaşına gülümsemiş.
“Mıpır, lazımlığımı kullandım!” demiş.
“Ne güzel!” diye sevinmiş Mıpır.
“Ama bazen yetişemiyorum,” diye eklemiş Zıpzıp.
Mıpır başını sallamış.
“Ben de bazen. Sonra yine deniyorum.”
Zıpzıp gülmüş.
“Ben de öyle yapıyorum!”
İki arkadaş papatyalardan küçük bir çiçek demeti hazırlamış. Sonra ormandaki kuşların şarkısını dinlemişler.
Akşam olduğunda Zıpzıp annesiyle eve dönmüş.
Yemeklerini yemişler. Ardından annesi ona sevdiği resimli kitabı okumuş.
Zıpzıp yatağına uzanırken annesine dönmüş.
“Anneciğim, bezimi bırakmayı öğreniyorum, değil mi?” diye sormuş.
Annesi onun başını okşamış.
“Evet, canım. Bedenini tanımayı öğreniyorsun. Bunun için kendine zaman tanıyabilirsin.”
Zıpzıp biraz düşünmüş.
“Yarın da deneyeceğim,” demiş.
“İstersen yarın da deneriz,” diye cevap vermiş annesi.
Zıpzıp yumuşacık battaniyesine sarılmış.
Gözlerini kapatmış.
Rüyasında çiçekli bir bahçede Mıpır’la zıpladığını görmüş.
Ve küçük tavşan, her gün biraz daha öğrenerek büyümeye devam etmiş.
Gökten üç yıldız düşmüş. Biri Zıpzıp’a, biri Mıpır’a, biri de bu masalı dinleyen bütün miniklere…
Bezini Bırakan Tavşan Zıpzıp Masalının Konusu
Bezini Bırakan Tavşan Zıpzıp, üç yaşındaki küçük bir tavşanın lazımlıkla tanışmasını ve bez bırakma sürecindeki ilk denemelerini anlatan eğitici bir tuvalet alışkanlığı masalıdır.
Zıpzıp başlangıçta lazımlıktan çekinir. Annesinin anlayışlı yaklaşımı ve arkadaşı Mıpır’ın deneyimlerini paylaşması sayesinde kendi isteğiyle denemeye karar verir. İlk denemesinde başarılı olamasa da zamanla bedeninin verdiği işaretleri fark etmeyi öğrenir.
Bu 3 yaş tuvalet eğitimi masalı; sabır, güven, duyguları ifade etme, yardım isteme ve öz bakım konularını ele alır. Çocukların bez bırakma süreci hakkında konuşmalarına yardımcı olmak amacıyla birlikte okunabilir.
Masaldan Sonra Çocuğunuza Sorabileceğiniz Sorular
- Zıpzıp’ın annesi ona nasıl bir lazımlık getirdi?
- Zıpzıp lazımlığı ilk gördüğünde nasıl hissetti?
- Arkadaşı Mıpır ona neler anlattı?
- Zıpzıp ilk denemesinde çişini yapamayınca ne oldu?
- Zıpzıp tuvaletinin geldiğini nasıl fark etti?
- Sen yeni bir şey öğrenirken kimden yardım istemeyi seversin?
3 Yaş Tuvalet Eğitimi ve Bez Bırakma Süreci
Tuvalet alışkanlığı kazanma süreci her çocukta farklı ilerleyebilir. Üç yaş, bazı çocukların lazımlığı kullanmayı öğrendiği bir dönem olsa da yalnızca yaşa bakarak çocuğun hazır olduğuna karar verilmez.
Çocuğun tuvalet ihtiyacını fark etmesi, ilgisini göstermesi ve denemeye istekli olması önemlidir. Lazımlıkla önce tanışmak, ardından kısa denemeler yapmak süreci daha rahat hâle getirebilir.
Bez bırakma sırasında küçük kazalar yaşanabilir. Bu durumlarda çocuğu utandırmadan, cezalandırmadan ve başkalarıyla karşılaştırmadan desteklemek önemlidir. Tuvalet eğitiminde sürekli zorluk, ağrı veya yoğun kaygı yaşanıyorsa bir çocuk sağlığı uzmanına danışılabilir.
Tuvalet Eğitimiyle İlgili Diğer Masallar
Çocuğunuzla bez bırakma, tuvalet korkusu ve tuvalet alışkanlığı hakkında farklı hikâyeler okumak isterseniz aşağıdaki masallarımıza da göz atabilirsiniz.
- Tuvalete Gitmekten Korkan Minik Prensesin Hikâyesi: Lina’nın tuvalete gitmekten çekinmesini ve ailesinin desteğiyle küçük adımlar atmasını anlatan masal.
- Tuvaletini Kendi Yapan Süper Kahraman Efe: Efe’nin tuvalet ihtiyacını fark etmeyi ve kendi başına tuvalete gitmeyi öğrenmesini konu alan hikâye.
- Kreşte Tuvalete Gitmeyi Öğrenen Sincap: Pıtır’ın kreşte tuvalete gitmesi gerektiğinde öğretmeninden yardım istemesini anlatan masal.
- Kaka Yapmak Komik Bir Şey: Tuvalet ihtiyacını doğal karşılamayı anlatan eğlenceli bir çocuk hikâyesi.
Diğer Eğitici Çocuk Masalları
Çocukların günlük yaşam becerilerini ve yeni alışkanlıklar kazanmasını anlatan diğer hikâyeler için Masal Oku sayfamızı ziyaret edebilirsiniz.