Bezini Bırakan Tavşan Zıpzıp
Bir varmış bir yokmuş, yeşil ormanda Zıpzıp adında bir tavşan varmış. Zıpzıp üç yaşındaymış ve çok meraklıymış. Her sabah çiçekleri koklar, kuşlara selam verirmiş. Zıpzıp iyi niyetliymiş ve herkesi severmiş. Bir gün annesi ona küçük bir hediye getirmiş. Hediye sarı renkli bir lazımlıkmış. Üzerinde pembe ve mavi çiçekler varmış. Zıpzıp hediyeye bakmış ve durmuş. Kalbi hızlı atmış, biraz endişelenmiş. Bu onun için yeni bir deneyimmiş.
Zıpzıp duygusunu saklamamış ve dürüst olmuş. “Anne, biraz korkuyorum” demiş sessizce. Annesi diz çökmüş ve gözlerine bakmış. “Korkmak çok normal” demiş şefkatle. “Ben hep yanındayım” demiş sevgiyle. Zıpzıp annesine sarılmış ve rahatlamış. Saygı ve sevgi böyle bir şeymiş. Farklı hislere değer vermek gerekirmiş. İlk gün Zıpzıp sadece lazımlığa dokunmuş. Yanına oturmuş ve onu incelemiş. Oturmak istememiş, bu da normalmiş. Annesi hiç kızmamış ve sabır göstermiş. Sabır ve tasarruf önemli değerlermiş. Zorluk karşısında beklemek gerekirmiş.
İkinci gün arkadaşı Mıpır ziyarete gelmiş. Mıpır da üç yaşındaymış ve neşeliymiş. Mıpır, “Ben lazımlık kullanıyorum” demiş. Zıpzıp merakla gözlerini açmış. “Nasıl öğrendin?” diye sormuş heyecanla. Mıpır, “Önce ben de korktum” demiş. “Sonra her gün küçük küçük denedim” demiş. “Cesaret korkarken bile denemekmiş.” Zıpzıp bu sözleri dikkatle dinlemiş. Dürüstlük ve adalet böyle öğrenilirmiş.
Herkes kendi hızında öğrenebilirmiş. Zıpzıp, “Ben de deneyeceğim” demiş. Annesi ona temiz bir alan hazırlamış. Zıpzıp kendi isteğiyle lazımlığa oturmuş. Kalbi yine hızlı atmış ama vazgeçmemiş. Biraz beklemiş ve derin nefes almış. Ve sonunda başarmış, çok mutlu olmuş. Neşeli olmuş, sevinçli olmuş, coşkulu olmuş. Gözleri parlamış ve kuyruğu titremiş. “Ben yaptım!” diye bağırmış sevinçle.
Annesi alkışlamış ve “Aferin” demiş. “Bu senin sorumluluğun” demiş gururla. “Kendi davranışının sonucunu üstlendin” demiş. Zıpzıp dürüstçe hislerini anlatmış. “Artık bezimi bırakmak istiyorum” demiş. Yalan söylememiş ve doğruyu söylemiş. Annesi, “Bu büyük bir karar” demiş. Zıpzıp kararından emin görünüyormuş. O gün Mıpır’a teşekkür etmiş.
“Bana yardım ettin” demiş sevgiyle. Yardımseverlik ve dostluk çok değerliymiş. Paylaşmak arkadaşlığı güçlendirirmiş. Zıpzıp ve Mıpır birlikte çiçek toplamış. Lazımlık hakkında konuşmuş ve gülmüşler. Zıpzıp artık bez kullanmıyormuş. Her sabah lazımlığını kendi kontrol ediyormuş. Sorumluluk ve öz denetim gelişiyormuş. Kıyafetlerini de kendi katlamaya çalışıyormuş. İmkanlarını ölçülü kullanmayı öğreniyormuş.
Akşam olunca annesi kitap okumuş. Zıpzıp yatağında huzurla uzanmış. Kalbi artık sakin ve rahat atıyormuş. Biraz yorgun ama çok keyifli hissediyormuş. “Yarın yine denerim” diye düşünmüş. Ormandaki tüm tavşanlar onu kutlamış. Zıpzıp cesur ve sevgi dolu kalmış. Masallar gibi hayat da devam etmiş. Ve Zıpzıp mışıl mışıl uykuya dalmış. Zıpzıp sabah uyanınca güneş parlıyormuş. Pencereden kuş sesleri geliyormuş. Annesi “Günaydın” demiş neşeyle. Zıpzıp yataktan cesaretle kalkmış. Bezinin olmadığını fark etmiş ve gülümsemiş. Bu onun için büyük bir adımmış.
Ayrılık kaygısı bazen geliyormuş akla. Eski alışkanlıkları bırakmak zor olabilirmiş. Ama Zıpzıp sabırla beklemeyi biliyormuş. Bir gün bezini özlediğini söylemiş. Annesi, “Özlemek normal” demiş anlayışla. Zıpzıp dürüst olduğu için rahatlamış. Doğruyu söylemek kalbi hafifletirmiş. Öğleden sonra ormanda oyun oynamışlar. Sincaplar ve kirpiler de gelmiş. Herkes sırayla lazımlık hikayesini anlatmış. Hakkaniyetli davranmak önemliymiş. Herkes sırasını beklemiş ve dinlemiş.
Masalda Zıpzıp arkadaşlarını dikkatle dinlemiş. Bu saygı ve sevginin bir göstergesiymiş. Akşam annesi ona sıcak süt vermiş. Zıpzıp sütü yavaş yavaş içmiş. Tasarruf etmek sütü bitirmek demekmiş. Bardağını kendi yıkamak istemiş. Sorumluluk almak onu mutlu ediyormuş.
Gün boyunca cesaretini kullanmış. Korkusunu sevgiyle yenmeyi öğrenmiş. Artık kalbi hızlı atmıyormuş. Yerine neşeli ve keyifli hisler gelmiş. Gece olunca ay gökyüzünde parlamış. Zıpzıp ay ışığında huzurla uyumuş. Rüyasında çiçekli bir bahçe görmüş. Bahçede tüm arkadaşları gülüyormuş. Sabah yeni bir güne uyanacakmış. Ve her gün biraz daha büyüyecekmiş.