Tuvaletini Kendi Yapan Süper Kahraman Efe
Bir varmış bir yokmuş. Güneşli, çiçeklerle dolu bir mahallede Efe adında meraklı bir çocuk yaşarmış.
Efe oyun oynamayı çok severmiş. Özellikle süper kahraman oyunlarına bayılırmış. Kırmızı bir pelerini ve mavi bir maskesi varmış.
Pelerinini takınca odanın içinde koşar, oyuncaklarını kurtarır ve kendisini uçan bir kahraman gibi hayal edermiş.
“Ben Süper Efe!” diye seslenirmiş.
Annesi de gülümseyerek ona el sallarmış.
Ancak Efe’nin henüz öğrenmeye çalıştığı bir şey varmış. Tuvaleti geldiğinde bazen oyununu bırakmak istemezmiş. Tuvalete gitmek için annesinin hatırlatmasını beklermiş.
Bir gün annesiyle parka gitmişler.
Efe kırmızı pelerinini takmış. Mavi maskesini de yanına almış.
Önce salıncakta sallanmış, sonra kaydıraktan kaymış.
Parkta arkadaşı Ali’yi görünce çok sevinmiş.
“Ali, süper kahraman oyunu oynayalım mı?” diye sormuş.
“Olur!” demiş Ali.
İki arkadaş ağaçların arasında hayalî bir kurtarma görevi başlatmışlar.
Oyun çok eğlenceliymiş. Efe bir ağacın etrafında koşarken bedeninde tanıdık bir his fark etmiş.
Tuvaleti gelmiş.
Bir an durmuş ama oyununa devam etmek istemiş.
“Biraz daha oynayayım,” diye düşünmüş.
Sonra yeniden kaydırağa koşmuş.
Fakat bir süre sonra tuvaletini tutmakta zorlanmış.
Tuvalete yetişemeden pantolonu biraz ıslanmış.
Efe şaşırmış.
Yanakları kızarmış. Kendini üzgün ve mahcup hissetmiş.
Annesinin yanına gitmiş.
“Anneciğim, pantolonum ıslandı,” diye fısıldamış.
Annesi onun yanına çömelmiş.
“Söylediğin için teşekkür ederim, canım. Gel, üzerini değiştirelim,” demiş.
Efe annesine bakmış.
“Oyunu bırakmak istemedim. Tuvalete geç kaldım,” demiş.
Annesi sakin bir sesle cevap vermiş.
“Bazen böyle kazalar olabilir. Tuvalet alışkanlığı kazanırken bedenimizin işaretlerini tanımayı öğreniriz.”
Efe biraz rahatlamış.
Birlikte temiz kıyafetlerini giymişler.
Eve döndüklerinde Efe kırmızı pelerinini sandalyesine asmış.
Sonra annesinin yanına oturmuş.
“Anne, ben süper kahramanım ama tuvalete yetişemedim,” demiş.
Annesi gülümsemiş.
“Süper kahramanlar da yeni şeyler öğrenir, Efe. İstersen bir süper güç çalışması yapabiliriz.”
Efe’nin gözleri parlamış.
“Süper güç mü? Nasıl bir güç?”
“Bedenini dinleme süper gücü!” demiş annesi.
Efe heyecanla ayağa kalkmış.
“Ben de öğrenmek istiyorum!”
Annesi küçük bir oyun önermiş.
“Bedenin sana tuvaletinin geldiğini söylediğinde durup dinleyebilirsin. Sonra oyununa kısa bir ara verip tuvalete gidebilirsin.”
Efe düşünmüş.
“Ama oyunum yarım kalırsa?” diye sormuş.
“Oyuncakların seni bekleyebilir. Tuvaletten sonra oyununa devam edebilirsin.”
Efe bu fikri sevmiş.
“O zaman süper gücüm, bedenimin sesini duymak olacak!” demiş.
Annesi gülümsemiş.
“Evet, gerektiğinde yardım istemek de bu gücün bir parçası.”
Ertesi gün Efe odasında oyun oynuyormuş.
Oyuncak arabalarını dizmiş, bloklardan büyük bir garaj yapmış.
Bir süre sonra tuvaletinin geldiğini fark etmiş.
Ancak garajının çatısını tamamlamak istiyormuş.
“Bir blok daha koyayım,” diye düşünmüş.
Sonra bir blok daha koymuş.
Tuvalete gitmek için kalktığında biraz geç kalmış.
Kıyafeti hafifçe ıslanmış.
Efe’nin yüzü düşmüş.
“Yine yetişemedim,” demiş.
Annesi yanına gelmiş.
“Üzüldüğünü görüyorum. İstersen temizlenelim, sonra ne yapabileceğini birlikte düşünelim.”
Efe başını sallamış.
Üzerini değiştirdikten sonra oyuncak garajına bakmış.
“Bir dahaki sefere garajım beni beklesin. Önce tuvalete gideceğim,” demiş.
Annesi onun düşüncesini beğenmiş.
“Güzel bir plan yaptın.”
Ertesi sabah Efe yine kırmızı pelerinini takmış.
Bu kez legolarıyla kocaman bir kule yapıyormuş.
Kulenin altına mavi blokları, üstüne sarı blokları yerleştirmiş.
Tam en üstteki kırmızı bloğu koyacakken bedeninde tanıdık bir his duymuş.
Durmuş.
Biraz düşünmüş.
“Sanırım tuvaletim geldi,” demiş.
Sonra annesinin anlattığı süper gücü hatırlamış.
“Oyunum beni bekleyebilir!”
Elindeki bloğu masaya bırakmış.
Salona doğru seslenmiş.
“Anneciğim, tuvalete gidiyorum!”
Annesi cevap vermiş.
“Tamam canım. Yardıma ihtiyacın olursa buradayım.”
Efe banyoya yürümüş.
Kıyafetlerini uygun şekilde indirmiş ve tuvalete oturmuş.
Rahatça beklemiş.
Biraz sonra tuvaletini yapabilmiş.
Efe’nin yüzünde kocaman bir gülümseme belirmiş.
“Başardım!” diye fısıldamış.
İhtiyacını tamamladıktan sonra temizlenmiş, sifonu çekmiş ve ellerini yıkamak için lavaboya gitmiş.
Ellerini suyla ıslatmış.
Sabun alıp avuçlarını, ellerinin üzerini ve parmak aralarını ovalamış.
Sonra ellerini durulamış ve temiz havluyla kurulamış.
Aynaya bakınca kırmızı pelerinini görmüş.
“Süper Efe görevini tamamladı!” demiş gülerek.
Salona koşmuş.
“Anne, baba! Tuvaletimin geldiğini kendim fark ettim!”
Annesi ve babası gülümsemiş.
“Nasıl yaptın?” diye sormuş babası.
“Oyunumu durdurdum, tuvalete gittim ve ellerimi yıkadım!” demiş Efe.
Annesi ona sarılmış.
“Bedenini dinledin ve ihtiyacını karşıladın. Seninle gurur duyuyoruz.”
Efe çok mutlu olmuş.
Sonra odasına dönmüş.
Yarım kalan lego kulesinin yanına oturmuş.
Kırmızı bloğu en üste yerleştirmiş.
“Bakın, oyunum da beni beklemiş!” diye seslenmiş.
O öğleden sonra Efe yeniden parka gitmiş.
Arkadaşı Ali onu görünce el sallamış.
“Süper Efe, bugün hangi görevi yapacağız?” diye sormuş.
Efe gülümsemiş.
“Önce uzay gemimizi yapalım!” demiş.
İki arkadaş kum havuzunda büyük bir uzay gemisi hazırlamış.
Bir süre sonra Ali durmuş.
“Galiba tuvaletim geldi ama oyunumuz yarım kalacak,” demiş.
Efe arkadaşına bakmış.
“İstersen oyuna ara verebiliriz. Sonra devam ederiz,” demiş.
Ali bu fikri sevmiş.
Birlikte Ali’nin babasına haber vermişler.
Ali tuvalete giderken Efe uzay gemisinin başında beklemiş.
Arkadaşı dönünce oyunlarına kaldıkları yerden devam etmişler.
“Gerçekten de oyun bizi bekledi!” demiş Ali.
Efe gülmüş.
“Ben de bunu yeni öğrendim.”
Akşam olduğunda Efe ailesiyle yemek yemiş.
Sonra oyuncaklarını toplamış ve pijamalarını giymiş.
Kırmızı pelerinini sandalyesine asmış.
Mavi maskesini de yanına koymuş.
Annesi yatağının kenarına oturmuş.
“Bugün nasıldı?” diye sormuş.
Efe gülümsemiş.
“Güzeldi. Tuvaletimin geldiğini fark ettim. Ali’ye de oyunun bekleyebileceğini söyledim.”
Annesi başını okşamış.
“Yeni şeyler öğrenirken bazen zorlanabiliriz. Önemli olan bedenimizi dinlemek ve gerektiğinde yardım istemek.”
Efe başını sallamış.
“Benim süper gücüm de bu!” demiş.
Sonraki günlerde Efe bazen tuvaletini zamanında fark etmiş, bazen de hatırlatılmaya ihtiyaç duymuş.
Ama artık bedenini dinlemeyi daha çok deniyormuş.
Her denemede yeni bir şey öğreniyormuş.
O gece gözlerini kapatmış.
Rüyasında kırmızı peleriniyle gökyüzünde uçmuş.
Bulutların arasından geçerken neşeyle seslenmiş:
“Süper gücüm, kendime iyi bakmak!”
Ve Süper Efe huzurla uyumuş.
Gökten üç yıldız düşmüş. Biri Efe’ye, biri Ali’ye, biri de bu masalı dinleyen bütün miniklere…
Tuvaletini Kendi Yapan Süper Kahraman Efe Masalının Konusu
Tuvaletini Kendi Yapan Süper Kahraman Efe, oyun oynamayı çok seven bir çocuğun tuvalet ihtiyacını fark etmeyi ve tuvalete zamanında gitmeyi öğrenmesini anlatan eğitici bir çocuk masalıdır.
Efe, kırmızı pelerini ve mavi maskesiyle kendisini bir süper kahraman olarak görür. Ancak oyun oynarken tuvaletini ertelediği için zaman zaman küçük kazalar yaşar. Annesinin desteğiyle bedeninin verdiği işaretleri dinlemeyi ve oyununa ara vererek tuvalete gitmeyi öğrenmeye başlar.
Bu tuvalet eğitimi masalı; öz bakım, beden farkındalığı, yardım isteme, sabır ve bağımsızlık konularını işler. Tuvalet alışkanlığı kazanma sürecindeki çocuklarla birlikte okunabilir.
Masaldan Sonra Çocuğunuza Sorabileceğiniz Sorular
- Efe’nin süper kahraman kostümünde hangi renkler vardı?
- Efe parkta oyun oynarken neden tuvalete geç kaldı?
- Annesi Efe’ye hangi süper gücü öğretti?
- Efe lego oynarken tuvaletinin geldiğini fark edince ne yaptı?
- Efe tuvaletten sonra ellerini nasıl yıkadı?
- Sen tuvaletin geldiğinde oyununa nasıl ara verebilirsin?
Çocukların Kendi Başına Tuvalete Gitmeyi Öğrenmesi
Çocukların tuvalet alışkanlığı kazanması zaman içinde gelişen bir süreçtir. Tuvalet ihtiyacını fark etmek, oyun sırasında kısa bir ara vermek, uygun şekilde tuvaleti kullanmak ve ellerini yıkamak bu sürecin parçalarıdır.
Çocuklar özellikle eğlenceli bir oyuna dalmışken tuvalet ihtiyaçlarını geç fark edebilir. Böyle durumlarda sakin hatırlatmalar yapmak ve tuvaletin kolay ulaşılabilir olmasını sağlamak yardımcı olabilir.
Tuvalet kazaları yaşandığında çocuğu utandırmamak veya cezalandırmamak önemlidir. Her çocuk farklı hızda öğrenir. Tuvalet alışkanlığıyla ilgili sürekli zorluk, ağrı veya belirgin kaygı yaşanıyorsa bir çocuk sağlığı uzmanına danışılabilir.
Tuvalet Alışkanlığıyla İlgili Diğer Masallar
Çocuğunuzla tuvalet eğitimi, bez bırakma ve tuvalet korkusu üzerine farklı hikâyeler okumak isterseniz aşağıdaki masallarımıza da göz atabilirsiniz.
- Kreşte Tuvalete Gitmeyi Öğrenen Sincap: Pıtır’ın kreşte tuvalet ihtiyacını fark etmesini ve öğretmeninden yardım istemesini anlatır.
- Bezini Bırakan Tavşan Zıpzıp: Zıpzıp’ın lazımlıkla tanışmasını ve bez bırakmayı küçük adımlarla öğrenmesini konu alır.
- Tuvalete Gitmekten Korkan Minik Prensesin Hikâyesi: Lina’nın tuvalet korkusuyla baş etmeyi öğrenmesini anlatır.
- Kaka Yapmak Komik Bir Şey: Kaka yapmanın doğal bir beden ihtiyacı olduğunu eğlenceli bir hikâyeyle ele alır.
Diğer Eğitici Çocuk Masalları
Günlük yaşam becerileri, öz bakım ve yeni alışkanlıklarla ilgili diğer hikâyelerimizi keşfetmek için Masal Oku bölümümüzü ziyaret edebilirsiniz.