Kreşte Tuvalete Gitmeyi Öğrenen Sincap
Bir varmış bir yokmuş, minik bir sincap varmış. Adı Pıtır imiş, kreşe yeni başlamış. Kreşi çok sevmiş, arkadaşları da onu sevmiş. Sabahları neşeyle koşarak kreşe gidermiş. Öğretmeni Tavşan Pamuk hep gülümsermiş. Sınıf sıcaktı, renkleri çok güzeldi. Oyuncaklar raflarda onu beklerdi. Her köşe sevgiyle düzenlenmişti.
Bir gün oyun oynarken karnında bir his duymuş. Tuvalete gitmesi gerekiyormuş, bunu anlamış. Kalbi hızlı attı, biraz endişelendi. Ne yapacağını bilemedi, olduğu yerde durdu. Annesi evde hep yardım edermiş. Kreşte tek başına denemesi gerekiyormuş. Bu düşünce onu biraz korkuttu. Annesinden ayrı olmak onu düşündürdü.
Öğretmenine söylemek için cesaret topladı. Dürüst olmak en iyisidir diye düşündü. Yalan söylemedi, gerçeği söylemeye karar verdi. Pıtır öğretmenin yanına yavaşça yürüdü. Öğretmenim tuvalete gitmem gerekiyor dedi. Pamuk öğretmen sevgiyle başını okşadı. Elbette gidebilirsin, ben yanındayım dedi. Korkma, ben kapıda beklerim dedi. Senin cesaretin var dedi.
Pıtır teşekkür etti, tuvalete doğru yürüdü. Kapıya geldi, kapı biraz ağırdı. İtmeyi denedi, kapı açılmadı. Biraz bekledi, tekrar denedi, yine olmadı. Sabırlı oldu, üzülmedi, vazgeçmedi. Derin nefes aldı, sakinleşmeye çalıştı. Sonra sınıfa dönmeye karar verdi. Yardım istemek iyi bir fikirdi.
Sınıfa döndü, yardım istemeye karar verdi. Yardım istemek cesaret ister diye düşündü. Arkadaşı Kirpi Tosi onu gördü. Sana yardım edeyim mi diye sordu. Pıtır evet lütfen dedi, teşekkür etti. İki arkadaş birlikte tuvalete yürüdü. Tosi kapıyı tuttu, Pıtır içeri girdi. Birlikte olmak ona güven verdi.
İçerisi temiz ve sıcaktı, ışığı yumuşaktı. Küçük bir tabure vardı, işi kolaylaştırdı. Pıtır tabureye çıktı, dikkatli davrandı. Kendi sorumluluğunu aldı, işini kendi yaptı. Bu onun için çok önemli bir adımdı. Sonra sifona bastı, etrafı temiz bıraktı. Sorumluluk böyle bir şeydi. Kendi davranışının sonucunu üstlendi.
Sonra ellerini yıkamaya gitti. Sabunu az aldı, suyu tasarruflu kullandı. Pamuk öğretmen suyu az aç demişti. Pıtır öğretmeni dinledi, özen gösterdi. Peçeteden bir tane aldı, israf etmedi. Ellerini kuruladı, aynaya mutlu baktı. Artık kendini daha güçlü hissediyordu. Öz denetim yapabilmişti.
Sınıfa dönünce kalbi sevinçli attı. Neşeli, sevinçli ve coşkulu hissediyordu. Kalbi artık hızlı değil, sakindi. Arkadaşlarına başardım diye doğruyu söyledi. Kimseyle alay etmedi, herkes saygı gösterdi. Kirpi Tosi aferin sana dedi. Tavşan Mini de onu alkışladı. Civciv Pıtı da gülümsedi.
Pamuk öğretmen hepimizi kutladı. Paylaşmak dostluğu büyütür dedi. Pıtır oyuncaklarını arkadaşlarıyla paylaştı. Sorumluluk almak güzeldir diye konuştu. Herkes sırayla konuştu, saygıyla dinledi. Farklı fikirlere değer vermek güzeldi. Adaletli olmak sırayı paylaşmaktı. Herkes hakkına razı oldu.
Öğle oldu, yemek vakti geldi. Pıtır yemeğini bitirdi, tabağını topladı. Suyunu bitirdi, bardağını yerine koydu. Tasarruflu olmak önemlidir diye hatırladı. Arkadaşları da ona örnek aldı. Sınıf birlikte daha düzenli oldu. Herkes kendi eşyasını topladı. Bu sorumluluk duygusuydu.
Akşam annesi onu almaya geldi. Annesi kreşte neler yaptın diye sordu. Pıtır bugün tuvalete tek başıma gittim dedi. Yalan söylemedi, her şeyi anlattı. Annesi çok sevindi, ona sarıldı. Sen çok cesursun dedi, gözleri parladı. Pıtır annesinin yanında güvende hissetti. Ayrılık kaygısı artık azalmıştı.
Masalda o gece yatağında huzurla düşündü. Yarın yine kreşe gidecek diye sevindi. Korkunca söylemek iyidir diye anladı. Yardım istemek ayıp değildir diye düşündü. Dürüst olmak kalbi hafifletir dedi. Cesaret deneyerek büyür diye fısıldadı. Sabah yeni bir gün olacak dedi. Ve minik Pıtır mışıl mışıl uyudu.