İsraf Etmeyen Sincabın Masalı

İsraf Etmeyen Sincabın Masalı
0
🎧 İsraf Etmeyen Sincap - Dinle· 3:02
0:000:00

İsraf Etmeyen Sincabın Masalı

Bir varmış bir yokmuş. Yemyeşil ağaçların gökyüzüne uzandığı, kuşların neşeyle şarkı söylediği güzel bir orman varmış.

Bu ormanda Mini adında küçük bir sincap yaşarmış.

Mini’nin kabarık bir kuyruğu, parlak gözleri ve minicik patileri varmış. Çok meraklı, hareketli ve iyi kalpli bir sincapmış.

Her sabah güneş doğduğunda yuvasından çıkar, ağaçların arasında zıplar, arkadaşlarına günaydın dermiş.

Mini’nin en sevdiği şeylerden biri fındık toplamakmış.

Olgunlaşan fındıkları bulmak, onları sepetine koymak ve yuvasına götürmek ona çok eğlenceli gelirmiş.

Bir sabah erkenden uyanmış.

Penceresinden dışarı bakmış.

Gökyüzü masmaviymiş. Ağaçların yaprakları hafif rüzgârda sallanıyormuş.

“Bugün fındık toplamak için harika bir gün!” demiş.

Küçük sepetini almış ve ormana doğru yola çıkmış.

Yolda arkadaşı Tavşan Lili’yle karşılaşmış.

“Günaydın, Mini! Nereye gidiyorsun?” diye sormuş Lili.

“Fındık toplamaya gidiyorum. Bugün sepetimi tamamen dolduracağım!”

Lili gülümsemiş.

“Kolay gelsin! Sonra birlikte oyun oynarız.”

“Olur!” demiş Mini.

Biraz ileride büyük bir fındık ağacı görmüş.

Ağacın altında pek çok olgun fındık duruyormuş.

Mini sevinçle zıplamış.

“Yaşasın! Ne kadar çok fındık var!”

Hemen toplamaya başlamış.

Bir fındık, iki fındık, üç fındık…

Sepeti yavaş yavaş dolmuş.

Mini durup sepetine bakmış.

“Sanırım bunlar bugün için yeterli,” diye düşünmüş.

Fakat ağacın altında hâlâ çok fındık varmış.

“Biraz daha toplasam ne olur ki?” demiş.

Bir avuç daha koymuş.

Sonra bir avuç daha…

Sepetin içindeki fındıklar tepe gibi yükselmiş.

Mini sepeti kaldırmaya çalışmış.

“Hıııh!”

Sepet çok ağırmış.

Yine de vazgeçmemiş.

“Hepsini götürebilirim!” demiş.

İsraf Etmeyen Sincabın Masalı'nda ormanda fındık toplayan küçük sincap Mini

Mini sepetini iki patisiyle tutup yürümeye başlamış.

İlk birkaç adım kolaymış.

Sonra sepet bir yana eğilmiş.

İçinden birkaç fındık yuvarlanmış.

“Tak! Tuk! Tak!”

Fındıklar yerdeki taşlara çarpmış.

Mini hemen durmuş.

“Eyvah! Fındıklarım dökülüyor!”

Yere düşenleri toplamaya çalışmış.

Fakat sepeti eğildiği için başka fındıklar da dökülmüş.

Mini’nin kalbi hızlı atmaya başlamış.

“Ya hepsi boşa giderse?” diye düşünmüş.

Biraz endişelenmiş.

O sırada Tavşan Lili yanına gelmiş.

“Mini, ne oldu? Neden üzgün görünüyorsun?” diye sormuş.

Mini başını eğmiş.

“Çok fazla fındık topladım. Şimdi hepsini taşıyamıyorum.”

Lili yere dökülen fındıklara bakmış.

“Sepetin oldukça doluymuş.”

“Evet,” demiş Mini. “Hepsini almak istedim.”

Lili biraz düşünmüş.

“Peki hepsine gerçekten ihtiyacın var mı?”

Mini cevap vermeden önce durmuş.

Bu soruyu hiç düşünmemişmiş.

“Sanırım yok,” demiş.

Lili gülümsemiş.

“İstersen ihtiyacın kadarını alabilirsin. Diğerlerini de ormandaki canlılara bırakabilirsin.”

Mini sepetine bakmış.

“Ama çok topladım. Şimdi bunları ne yapacağım?”

“Birlikte düşünelim,” demiş Lili.

İki arkadaş sağlam kalan fındıkları toplamış.

Mini onları yeniden sepete koymuş.

Çamura bulanmış olanları ise temiz fındıklardan ayırmış.

Bir süre sonra Mini sepetini kaldırmış.

Hâlâ çok ağırmış.

“Belki biraz daha taşıyabilirim,” diye düşünmüş.

Yürümeye başlamış.

Ancak birkaç adım sonra sepetin sapından küçük bir ses gelmiş.

“Çıt!”

Mini durmuş.

Sapın bir kısmı gevşemiş.

Sepet yana yatmış ve birkaç fındık daha yere düşmüş.

Mini çok üzülmüş.

“Sepetim de zarar gördü,” demiş.

Lili yanına oturmuş.

“Bazen bir şeyi çok fazla doldurunca taşımak zorlaşır.”

Mini derin bir nefes almış.

“Haklısın. İlkinde çok topladım, fındıklar döküldü. Sonra yine fazla yükledim, sepetim zarar gördü.”

Bir süre düşünmüş.

“Sanırım başka bir yol denemeliyim.”

Fazla fındık taşıdığı için zorlanan sincap Mini'nin arkadaşı Tavşan Lili ile çözüm araması

Mini ve Lili önce sepetin sapını onarmışlar.

Sonra Mini, taşıyabileceği kadar fındığı sepetine yerleştirmiş.

Kalan sağlam fındıkları da ağacın yanındaki temiz ve kuru bir yere toplamışlar.

Mini hafifleyen sepetini kaldırmış.

“Aaa! Şimdi taşımak çok kolay!” demiş.

Lili gülmüş.

“Çünkü sepetine uygun miktarda fındık koydun.”

Mini sevinçle başını sallamış.

“Artık daha dikkatli olacağım.”

İki arkadaş birlikte yürümüşler.

Mini yuvasına ulaştığında fındıkları küçük bir kutuya yerleştirmiş.

Sonra kutunun kapağını kapatmış.

“Böylece fındıklarım düzenli kalacak,” demiş.

O akşam Mini uzun uzun düşünmüş.

Fındık toplamak güzelmiş.

Ama ihtiyacından çok fazlasını toplamak, taşıyamayacağı kadar yük almak ve yiyecekleri dikkatsizce kullanmak iyi bir fikir değilmiş.

“İsraf etmemek, elimizdekilerin değerini bilmek demek,” diye düşünmüş.

Ertesi sabah yeni bir karar vermiş.

Bu kez daha küçük ve sağlam bir sepet almış.

Ormana doğru yola çıkmış.

Fındık ağacının altına geldiğinde önce etrafına bakmış.

Sonra kendi kendine sormuş:

“Bugün ne kadar fındığa ihtiyacım var?”

Biraz düşünmüş.

“Yuvamda zaten fındık var. Bugün az miktarda toplasam yeter.”

Fındıkları tek tek sepetine koymuş.

Sepeti dolmaya başlayınca durmuş.

“Bu kadar yeterli,” demiş.

Artık yerdeki bütün fındıkları almak istemiyormuş.

Diğer hayvanların da yiyeceğe ihtiyacı olabileceğini biliyormuş.

Mini sepetini kaldırmış.

Bu kez hiç zorlanmamış.

Yolda fındık da dökülmemiş.

“Ne kadar güzel!” demiş.

“Hem ihtiyacım kadar topladım hem de hiçbirini boşa harcamadım.”

Yoluna devam ederken bir ağacın dallarından kuş sesleri duymuş.

“Cik cik! Cik cik!”

Başını kaldırmış.

İki küçük kuş onu izliyormuş.

“Merhaba, kuş kardeşler!” demiş Mini.

“Merhaba, Mini!” diye cevap vermiş kuşlar.

Mini onların yuvasının yanındaki boş yemliklerini fark etmiş.

“Yiyecek arıyor musunuz?” diye sormuş.

Kuşlardan biri başını sallamış.

“Evet. Bugün yiyecek bulmakta biraz zorlandık.”

Mini sepetine bakmış.

Fındıklarının bir kısmını yuvasına götürecekmiş.

Bir kısmını ise paylaşabilecekmiş.

“İsterseniz size de uygun yiyecekler bulmanız için yardım edebilirim,” demiş.

Kuşlar sevinmiş.

“Çok mutlu oluruz!”

Mini, kuşların yiyebileceği küçük ve uygun parçalar hazırlamak için Lili’den yardım istemiş.

Birlikte kuşların beslenmesine uygun yiyecekleri yemliğe yerleştirmişler.

Kuşlar neşeyle ötmüş.

“Teşekkür ederiz, Mini!”

Mini gülümsemiş.

“Paylaşmak çok güzelmiş!” demiş.

Sonra kendi sepetindeki fındıklara bakmış.

Hâlâ ihtiyacı kadar fındığı varmış.

Ne fazlasını toplamış ne de elindekileri gereksiz yere harcamış.

İsraf etmemeyi öğrenen sincap Mini'nin Tavşan Lili ve ormandaki kuşlarla yiyecek paylaşması

Biraz sonra Tavşan Lili, Mini’nin yanına oturmuş.

“Bugün çok farklı davrandın,” demiş.

Mini merakla sormuş:

“Nasıl yani?”

“Dün sepetine sığmayacak kadar fındık toplamıştın. Bugün ise önce ihtiyacını düşündün.”

Mini gülümsemiş.

“Çünkü dün yaşadıklarımı hatırladım.”

“Peki bugün nasıl hissediyorsun?” diye sormuş Lili.

“Daha rahat hissediyorum. Sepetim hafif. Fındıklarım güvende. Üstelik arkadaşlarıma da yardım edebildim.”

Lili başını sallamış.

“Ölçülü davranmak gerçekten işe yaramış.”

Mini bir süre kuşları izlemiş.

Sonra aklına güzel bir fikir gelmiş.

“Lili, kış için yiyeceklerimizi düzenli saklayabileceğimiz küçük kutular hazırlayalım mı?”

“Harika fikir!” demiş Lili.

İki arkadaş Mini’nin yuvasına gitmiş.

Mini küçük kutular getirmiş.

Bir kutuya fındıklarını, başka bir kutuya da diğer uygun yiyeceklerini yerleştirmiş.

Her kutunun üzerine küçük bir yaprak resmi çizmiş.

“Böylece hangi kutuda ne olduğunu bileceğim,” demiş.

Lili gülümsemiş.

“Hem düzenli hem de dikkatli davranıyorsun.”

Günler geçmiş.

Mini artık her sabah ormana çıktığında önce ne kadar yiyeceğe ihtiyacı olduğunu düşünüyormuş.

Bazen birkaç fındık topluyormuş.

Bazen de yuvasında yeterince yiyecek bulunduğu için hiç toplamıyormuş.

Yiyeceklerini temiz ve uygun koşullarda saklamaya özen gösteriyormuş.

Arkadaşlarıyla paylaşırken de herkesin ihtiyacını düşünüyormuş.

Bir gün ormanda küçük bir toplantı yapılmış.

Tavşan Lili, kuş kardeşler ve diğer hayvanlar bir araya gelmiş.

Mini de toplantıya katılmış.

Yaşlı kaplumbağa sormuş:

“Ormanımızdaki yiyecekleri nasıl daha dikkatli kullanabiliriz?”

Mini patisini kaldırmış.

“Ben bir fikir söyleyebilir miyim?”

“Elbette, Mini,” demiş kaplumbağa.

“Önce ihtiyacımız kadarını alabiliriz. Sonra elimizdekileri uygun şekilde saklayabiliriz. Fazlası varsa ihtiyacı olanlarla paylaşabiliriz.”

Hayvanlar bu fikri beğenmiş.

Kuşlardan biri sormuş:

“Peki ya yanlışlıkla fazla toplarsak?”

Mini düşünmüş.

“O zaman da yiyeceklerin bozulmaması için ne yapabileceğimize bakabiliriz. Gereksiz yere çöpe atmadan önce onları değerlendirmeyi düşünebiliriz.”

Yaşlı kaplumbağa gülümsemiş.

“Güzel düşünmüşsün, Mini.”

Mini biraz utanmış ama mutlu olmuş.

Çünkü öğrendiklerini arkadaşlarıyla paylaşabilmiş.

Sonbahar ilerlemiş.

Ağaçların yaprakları sararmaya başlamış.

Ormanda serin rüzgârlar esmiş.

Mini yuvasındaki kutuları kontrol etmiş.

Fındıkları düzenli biçimde saklanmış duruyormuş.

Yiyeceklerini ihtiyaç duydukça kullanıyormuş.

Bir gün Lili ziyarete gelmiş.

“Mini, kış hazırlıkların nasıl gidiyor?” diye sormuş.

Mini kutularını göstermiş.

“Güzel gidiyor. İhtiyacım olanları biriktirdim. Boşa harcamamaya dikkat ettim.”

Lili sevinmiş.

“Çok güzel!”

İki arkadaş sıcak bir içecek eşliğinde sohbet etmiş.

Dışarıda rüzgâr yaprakları hafifçe savuruyormuş.

Mini pencereye bakmış.

Sonra ilk gün çok fazla fındık topladığı zamanı hatırlamış.

“O gün sepetim dolu olduğu hâlde daha fazlasını istemiştim,” demiş.

Lili sormuş:

“Şimdi ne düşünüyorsun?”

Mini gülümsemiş.

“Bir şeyin çok olması her zaman daha iyi olduğu anlamına gelmiyor. Önemli olan ihtiyacımı bilmek ve elimdekilere özen göstermek.”

Lili başını sallamış.

“Bir de paylaşmayı unutmamak!”

“Evet!” demiş Mini. “Paylaşmayı da!”

Kış geldiğinde orman beyaz bir örtüyle kaplanmış.

Mini yuvasında sıcacık oturuyormuş.

Yiyeceklerini dikkatli kullandığı için hazırlıkları ona yardımcı olmuş.

Arada bir arkadaşlarıyla buluşuyor, birlikte oyun oynuyorlarmış.

Mini artık fındık toplarken acele etmiyormuş.

Önce düşünüyor, sonra karar veriyormuş.

Ve her fırsatta arkadaşlarına şöyle söylüyormuş:

“İsraf etmemek, sahip olduklarımızın değerini bilmektir.”

Bir akşam gökyüzünde yıldızlar parlamaya başlamış.

Mini penceresinden dışarı bakmış.

Orman sessiz ve huzurluymuş.

O gün öğrendiği güzel şeyleri düşünmüş.

İhtiyacı kadar toplamayı, yiyecekleri saklamayı ve paylaşmayı hatırlamış.

“Yarın da elimdekilere özen göstereceğim,” diye fısıldamış.

Sonra yumuşacık yatağına uzanmış.

Gözlerini kapatmış ve tatlı bir uykuya dalmış.

Gökten üç fındık düşmüş. Biri Mini’ye, biri Lili’ye, biri de bu masalı dinleyen bütün miniklere…


İsraf Etmeyen Sincabın Masalının Konusu

İsraf Etmeyen Sincabın Masalı, Mini adlı küçük bir sincabın gereğinden fazla fındık topladıktan sonra yaşadığı zorlukları ve bu deneyimden çıkardığı dersleri anlatan eğitici bir çocuk masalıdır.

Mini başlangıçta sepetini gereğinden fazla doldurur. Fındıkların bir kısmı yere dökülür, sepeti zarar görür ve onları taşımakta zorlanır. Arkadaşı Tavşan Lili’nin desteğiyle ihtiyacı kadar toplamayı, yiyeceklerini düzenli saklamayı ve ihtiyacı olanlarla paylaşmayı öğrenir.

Bu israf ile ilgili masal; tasarruf, paylaşma, sorumluluk, ölçülü davranma ve doğal kaynakların değerini bilme konularını çocukların anlayabileceği bir hikâyeyle ele alır.

Masaldan Sonra Çocuğunuza Sorabileceğiniz Sorular

  • Küçük sincabın adı neydi?
  • Mini ormanda ne toplamayı seviyordu?
  • Mini sepetine çok fazla fındık koyunca ne oldu?
  • Tavşan Lili, Mini’ye nasıl yardımcı oldu?
  • Mini ikinci gün neden daha az fındık topladı?
  • Mini kuş kardeşlere nasıl yardım etti?
  • Evimizde yiyeceklerin boşa gitmemesi için neler yapabiliriz?
  • Sence tasarruf etmek ile paylaşmak arasında nasıl bir ilişki var?

Çocuklara İsraf Etmemeyi ve Tasarrufu Öğretmek

Çocuklara israf kavramını anlatırken günlük yaşamdan somut örnekler kullanmak yararlı olabilir. İhtiyaç kadar yiyecek almak, kullanılmayan ışıkları kapatmak, suyu gereksiz yere akıtmamak ve eşyaları özenli kullanmak bu örneklerden bazılarıdır.

İsraf Etmeyen Sincabın Masalı’nda Mini, fındıkları çok fazla topladığında onları taşımakta zorlanır. Daha sonra ihtiyacını düşünerek karar vermeyi öğrenir. Böylece tasarrufun yalnızca biriktirmek değil, kaynakları dikkatli kullanmak olduğunu fark eder.

Çocuklarla bu masalı okuduktan sonra birlikte küçük etkinlikler yapılabilir. Örneğin yemek tabağına önce az miktarda yiyecek koyup ihtiyaç duyulursa eklemek veya oyuncakları düzenli saklamak üzerine konuşulabilir.

Çocuğun yanlışlıkla bir şeyi dökmesi ya da fazla alması durumunda onu utandırmak yerine, birlikte çözüm aramak ve bir sonraki sefer ne yapılabileceğini düşünmek daha yapıcı bir yaklaşım olabilir.

İsraf, Paylaşma ve Güzel Davranışlarla İlgili Diğer Masallar

Çocuğunuzla tasarruf, yardımlaşma ve sorumluluk üzerine başka hikâyeler de okumak isterseniz şu masalları keşfedebilirsiniz.

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir