Sabreden Tırtılın Masalı
Bir varmış bir yokmuş, yemyeşil bir bahçede küçük bir tırtıl yaşarmış.
Onun adı Mino imiş. Mino çok meraklı ve iyi niyetli imiş. Her sabah yaprakları inceler, çiçekleri koklarmış. Mino’nun en büyük hayali uçmak imiş. Güneşli bir günde bir koza görmüş. Kozanın içinden kelebekler çıkıyormuş. Mino çok şaşırmış ve meraklı gözlerle bakmış.
Mino da kelebek olmak istemiş. Ama nasıl olacağını bilmiyormuş. Kalbi hızlı attı, biraz endişelendi. Çünkü değişim zaman alıyormuş. Arkadaşları ona sabretmesini söylemiş. Mino beklemeyi hiç sevmiyormuş. Hemen uçmak istiyormuş.
İlk denemesinde yaprağın en tepesine tırmanmış. Oradan zıplamaya çalışmış. Kanatları olmadığı için düşmüş. Yaprak onu yumuşakça tutmuş. Mino üzülmemiş, tekrar denemiş.
İkinci denemesinde rüzgarı taklit etmiş. Kollarını açmış ve koşmuş. Yine uçamamış. Biraz yorulmuş ve dinlenmiş. O sırada iki küçük karınca görmüş.
Karıncalar yiyecek taşıyormuş. Bir tanesi çok yorgun görünüyormuş. Mino hemen yanlarına gitmiş. Ona yardım etmek istemiş. Büyük bir yaprağı birlikte taşımışlar. Bu davranış yardımseverlik ve dostluk değeri imiş.
Karıncalar çok sevinmiş. Mino’ya teşekkür etmişler. Mino da çok neşeli oldu, sevinçle güldü. Yardımlaşmak kalbine iyi gelmiş. O gün yaprağını karıncalarla paylaşmış. İmkanlarını ölçülü kullanmış. Bu sabır ve tasarruf demekmiş.
Sonra Mino dürüst bir karar vermiş. Uçmak için yalan söylememiş. Ben tırtılım ve bekleyeceğim demiş. Herkes onu saygıyla dinlemiş. Farklı düşüncelere değer vermek çok önemliymiş. Bu saygı ve sevgi değeri imiş.
Mino sorumluluk almaya karar vermiş. Kendi davranışlarının sonucunu üstlenmiş. Her gün biraz yaprak yemiş. Suyunu düzenli içmiş. Uykusunu güzel uyumuş. Kendi kozasını örmeye başlamış.
Koza örmek zor gelmiş. Bazen sabrı azalmış. Ama beklemeyi öğrenmiş. Allah sabredenleri sever demiş. Sabır Allah’ı sevindirir diye fısıldamış. Her gün sabırla beklemiş.
Birkaç gün sonra koza hazır olmuş. Mino kozanın içine girmiş. İçerisi sıcak ve güvenliymiş. Dışarıda arkadaşları onu bekliyormuş. Mino içeride dinleniyormuş. Kalbi artık sakin atıyormuş.
Zaman geçmiş ve koza çatlamış. İçinden renkli kanatlar çıkmış. Mino artık bir kelebek olmuş. Kanatları pembe ve mor parlıyormuş. Çok güzel görünüyormuş.
Mino yavaşça uçmuş. Önce alçak, sonra yüksek uçmuş. Çiçeklerin üzerinde dans etmiş. Arkadaşları onu alkışlamış. Karıncalar ona el sallamış.
Mino herkese teşekkür etmiş. Sabrettiği için mutlu olmuş. Yardım ettiği için huzurlu hissetmiş. Dürüst kaldığı için kalbi rahatmış.
O günden sonra bahçede hep yardım etmiş. Yeni tırtıllara sabrı anlatmış. Beklemek güzeldir demiş. Her işin bir zamanı var demiş.
Gökten üç yaprak düşmüş. Biri Mino’ya, biri karıncalara, biri de bu masalı dinleyen çocuklara gitmiş. Hepsi mutlu ve güvende yaşamış.