Gece Altını Islatan Bulut Masalı
Bir varmış bir yokmuş. Masmavi gökyüzünün üzerinde, pamuk gibi yumuşacık bulutların yaşadığı güzel bir ülke varmış.
Bu ülkede Pofuduk adında küçük bir bulut yaşarmış.
Pofuduk’un bembeyaz, yuvarlak bir gövdesi ve neşeyle parlayan gözleri varmış. Sabahları güneşe günaydın der, gündüzleri arkadaşlarıyla gökyüzünde oyun oynarmış.
En sevdiği oyun, rüzgârla birlikte yavaşça süzülmekmiş.
Bazen bir tavşana benzer, bazen kocaman bir kalp şekline girermiş.
Güneş onu gördüğünde gülümsermiş.
“Günaydın, Pofuduk! Bugün hangi şekle dönüşeceksin?” diye sorarmış.
“Bugün kocaman bir kelebeğe dönüşeceğim!” dermiş Pofuduk.
Sonra kendisini iki yana doğru uzatır, gökyüzünde süzülürmüş.
Akşam olduğunda ise annesi Bulut Anne ile evlerine dönermiş.
Evleri, gökyüzünün en sakin köşesindeymiş. Pofuduk’un ay ışığıyla aydınlanan yumuşacık bir yatağı varmış.
Fakat Pofuduk’u üzen bir durum varmış.
Bazı geceler uykudayken yatağı ıslanıyormuş.
Sabah uyandığında pijamalarının ve yatağının ıslak olduğunu fark ediyormuş.
Bir sabah yine böyle olmuş.
Pofuduk gözlerini açmış.
Önce penceresinden görünen güneşe bakmış.
Sonra yatağının ıslak olduğunu fark etmiş.
Yüzündeki gülümseme kaybolmuş.
“Yine yatağım ıslanmış,” diye fısıldamış.
Biraz üzülmüş.
“Acaba annem ne diyecek?” diye düşünmüş.
Yorganını üzerine çekmiş.
O sırada kapı hafifçe tıklatılmış.
“Günaydın, küçük bulutum!” demiş Bulut Anne.
Pofuduk cevap vermekte tereddüt etmiş.
Annesi yatağın yanına gelmiş.
“Biraz üzgün görünüyorsun. Bir şey mi oldu?” diye sormuş.
Pofuduk başını eğmiş.
“Anneciğim, yatağım yine ıslanmış.”
Bulut Anne onun yanına oturmuş.
“Bana söylediğin için teşekkür ederim, Pofuduk.”
“Kızmadın mı?” diye sormuş küçük bulut.
“Hayır, canım. Sen bunu isteyerek yapmadın. Uyurken bedenimizde olan bazı şeyleri kontrol edemeyebiliriz.”
Pofuduk annesine bakmış.
“Gerçekten mi?”
“Gerçekten. Gece kuru kalmak, bedenin zamanla geliştirdiği bir beceridir. Bazı çocukların buna daha fazla zamanı olabilir.”
Pofuduk biraz rahatlamış.
“Peki şimdi ne yapacağız?” diye sormuş.
Bulut Anne gülümsemiş.
“Önce temiz ve kuru kıyafetler giyelim. Sonra yatağını birlikte hazırlayalım.”
Pofuduk annesinin yardımıyla pijamalarını değiştirmiş.
Bulut Anne yatağın ıslanan örtüsünü kaldırmış.
Yerine temiz bir örtü sermiş.
Pofuduk da temiz yastığını getirmiş.
“İşte şimdi yatağım yine güzel oldu!” demiş.
Annesi ona sarılmış.
“Senin değerini yatağının kuru ya da ıslak olması belirlemez, küçük bulutum.”
Pofuduk bu sözleri duyunca gülümsemiş.
O gün Pofuduk gökyüzünde arkadaşlarıyla oyun oynamış.
Küçük yıldızların şekillerini incelemiş.
Rüzgârla yarışmış.
Güneşin arkasından saklambaç oynamış.
Fakat akşam yaklaşınca sabah yaşadıklarını hatırlamış.
“Acaba bu gece de yatağım ıslanır mı?” diye düşünmüş.
Biraz endişelenmiş.
Akşam yemeğinde annesine sormuş:
“Anneciğim, gece yatağımın ıslanmaması için ne yapabilirim?”
Bulut Anne biraz düşünmüş.
“Birlikte rahat bir uyku düzeni oluşturabiliriz. Ama unutma, bunları yapman her gece kuru kalacağın anlamına gelmez.”
Pofuduk merakla sormuş:
“Nasıl bir düzen?”
“Gündüzleri ihtiyaç duyduğunda su içmeye devam edebilirsin. Gün boyunca tuvaletini çok uzun süre tutmamaya dikkat edebiliriz. Yatmadan önce de tuvalete gidebilirsin.”
“Peki ya yine yatağım ıslanırsa?”
“O zaman temizleniriz. Gerekirse başka çözümler için yardım alırız.”
Pofuduk başını sallamış.
“Böyle söyleyince daha rahat hissediyorum.”
O akşam birlikte küçük bir uyku rutini hazırlamışlar.
Önce Pofuduk oyuncaklarını toplamış.
Sonra dişlerini fırçalamış.
Yatmadan önce tuvalete gitmiş.
Ardından en sevdiği yıldız desenli pijamalarını giymiş.
Bulut Anne ona bir masal kitabı getirmiş.
“Bugün hangi masalı okuyalım?” diye sormuş.
“Ay Dede’nin yıldızları topladığı masalı!” demiş Pofuduk.
Annesi kitabı açmış.
Birlikte hikâyeyi okumuşlar.
Masal bitince Pofuduk yorganını üzerine çekmiş.
“Anneciğim, gece uyanırsam sana seslenebilir miyim?” diye sormuş.
“Elbette. Yardıma ihtiyacın olduğunda beni çağırabilirsin.”
Pofuduk huzurla gözlerini kapatmış.
Ay Dede pencereden ona gülümsemiş.
“İyi geceler, küçük bulut,” diye fısıldamış.
“İyi geceler, Ay Dede,” demiş Pofuduk.
Sonra uykuya dalmış.
Sabah olduğunda yatağı yine ıslakmış.
Pofuduk önce üzülmüş.
“Ama dün gece tuvalete gitmiştim,” demiş.
Bulut Anne yanına gelmiş.
“Evet, gitmiştin. Yine de yatağın ıslanmış olabilir. Bu senin yanlış bir şey yaptığın anlamına gelmez.”
“O zaman ben başaramadım mı?”
“Hayır, Pofuduk. Gece kuru kalmak bir yarış ya da sınav değildir.”
Pofuduk biraz düşünmüş.
“Demek bazen bedenimin zamana ihtiyacı var.”
“Evet, küçük bulutum.”
Birlikte temiz kıyafetlerini hazırlamışlar.
Pofuduk artık annesine daha rahat konuşabiliyormuş.
O gün kendisini saklamak zorunda hissetmemiş.
Gökyüzüne çıkmış ve arkadaşlarıyla oyun oynamış.
Akşam olduğunda da her zamanki uyku düzenini sürdürmüş.
Bu kez yatmadan önce annesine dönmüş.
“Bugün yatağım ıslansa da bana kızmayacağını biliyorum,” demiş.
Bulut Anne ona sarılmış.
“Her zaman yanındayım.”
Bir gece gökyüzünde hafif bir rüzgâr esiyormuş.
Ay Dede yıldızların arasında parlıyormuş.
Pofuduk derin bir uykudaymış.
Gece yarısına doğru gözlerini açmış.
Tuvaletinin geldiğini fark etmiş.
Bir süre yatağında oturmuş.
Sonra annesine seslenmiş.
“Anneciğim, tuvalete gitmem gerekiyor.”
Bulut Anne uyanmış.
“Tabii, canım. Hadi gidelim.”
Birlikte tuvalete gitmişler.
Pofuduk işini bitirmiş.
Sonra ellerini yıkamış.
Yatağına dönmüş.
“Şimdi rahatladım,” demiş.
Annesi yorganını örtmüş.
“İyi uykular, Pofuduk.”
“İyi uykular, anneciğim.”
Sabah güneş doğduğunda Pofuduk gözlerini açmış.
Yatağına bakmış.
Bu kez kuruymuş.
Sevinçle gülümsemiş.
“Anne! Bugün yatağım kuru!” diye seslenmiş.
Bulut Anne yanına gelmiş.
“Öyle görünüyor. Bu sabah kendini nasıl hissediyorsun?”
“Çok mutluyum!” demiş Pofuduk.
Annesi ona sarılmış.
“Mutlu olmana sevindim.”
Pofuduk bir an durmuş.
“Peki yarın yine ıslanırsa?” diye sormuş.
“O zaman da seni aynı şekilde seveceğim. Kuru geceler de ıslak geceler de olabilir.”
Pofuduk gülümsemiş.
“O zaman korkmama gerek yok.”
“Evet. Böyle bir şey olduğunda bana söyleyebilirsin.”
O gün Pofuduk çok neşeliymiş.
Gökyüzünde arkadaşlarıyla buluşmuş.
Birlikte kelebek şekline girmişler.
Sonra yavaşça dağların üzerine süzülmüşler.
Arkadaşı Minik Bulut ona sormuş:
“Bugün neden bu kadar mutlusun?”
Pofuduk biraz düşünmüş.
“Çünkü annemle konuşunca kendimi daha güvende hissediyorum,” demiş.
Minik Bulut gülümsemiş.
“Birine derdimizi anlatmak bazen gerçekten iyi geliyor.”
“Evet,” demiş Pofuduk. “Yardım istemek güzel bir şeymiş.”
İki arkadaş oyunlarına devam etmiş.
Günler geçmiş.
Pofuduk bazı sabahlar kuru, bazı sabahlar ıslak uyanmış.
Ancak artık her ıslak sabahı büyük bir sorun gibi görmüyormuş.
Çünkü annesinin kendisine kızmayacağını biliyormuş.
Bir sabah yine yatağı ıslanmış.
Pofuduk annesine seslenmiş.
“Anneciğim, temiz bir pijama alabilir miyiz?”
Bulut Anne gülümsemiş.
“Elbette.”
Pofuduk dolabından temiz pijamalarını seçmiş.
Annesi de yatağını değiştirmiş.
Sonra birlikte kahvaltı yapmışlar.
Pofuduk o gün de arkadaşlarıyla oyun oynamış.
Neşesini kaybetmemiş.
Bir başka gün Bulut Anne, Pofuduk’a şöyle demiş:
“Gece yatağının ıslanması seni rahatsız etmeye devam ederse bir sağlık uzmanıyla da konuşabiliriz.”
Pofuduk meraklanmış.
“Doktor bana kızar mı?”
“Hayır, canım. Doktorlar bedenimizin nasıl çalıştığını anlamamıza ve gerektiğinde yardımcı olmaya çalışırlar.”
“Peki canım yanar mı?”
“Önce seninle konuşup neler yaşadığını anlamak isterler. Gerekli bir muayene veya inceleme olursa sana açıklanır.”
Pofuduk başını sallamış.
“Bunu bilmek güzel.”
Birlikte, ihtiyaç duyarlarsa destek alabileceklerini konuşmuşlar.
Akşam olduğunda Pofuduk yatağına uzanmış.
Ay Dede yine pencereden görünüyormuş.
“Merhaba, Pofuduk!” demiş.
“Merhaba, Ay Dede!”
“Bugün neler öğrendin?” diye sormuş Ay Dede.
Pofuduk biraz düşünmüş.
“Bazen yatağım ıslanabilir. Bu benim isteyerek yaptığım bir şey değil.”
Ay Dede gülümsemiş.
“Başka?”
“Annemden yardım isteyebilirim. Temizlenebiliriz. Gerekirse bir doktora danışabiliriz.”
“Çok güzel,” demiş Ay Dede.
Pofuduk gülümsemiş.
“Bir de kuru uyanmadığım günlerde de değerli olduğumu biliyorum.”
Ay Dede’nin ışığı odanın içine dolmuş.
“İşte bu çok önemli, küçük bulut.”
Bir süre sonra Bulut Anne odaya gelmiş.
“Uyku vakti geldi, Pofuduk.”
Pofuduk yorganını düzeltmiş.
“Anneciğim, sana bir şey söylemek istiyorum.”
“Seni dinliyorum.”
“Eskiden sabah yatağım ıslandığında çok utanıyordum.”
Bulut Anne dikkatle dinlemiş.
“Şimdi nasıl hissediyorsun?”
“Artık utanmam gerekmediğini biliyorum. Çünkü bunu bilerek yapmıyorum.”
Annesi ona sarılmış.
“Evet, canım. Sen her zaman sevilen, değerli bir küçük bulutsun.”
Pofuduk gözlerini kapatmış.
“İyi ki yanımdasın, anneciğim.”
“Ben de seni çok seviyorum.”
O gece gökyüzü sessizmiş.
Yıldızlar yavaşça parlıyormuş.
Rüzgâr hafifçe esiyormuş.
Pofuduk artık sabah ne olacağını düşünerek kendisini üzmüyormuş.
Çünkü nasıl uyanırsa uyansın, ailesinin desteğinin yanında olacağını biliyormuş.
Yumuşacık yastığına başını koymuş.
Ve küçük bulut Pofuduk huzurla uykuya dalmış.
Gökten üç yıldız düşmüş. Biri Pofuduk’a, biri Bulut Anne’ye, biri de bu masalı dinleyen bütün miniklere…
Gece Altını Islatan Bulut Masalının Konusu
Gece Altını Islatan Bulut, Pofuduk adlı küçük bir bulutun gece yatağını ıslattığında yaşadığı duyguları ve annesinin desteğiyle kendisini güvende hissetmeyi öğrenmesini anlatan eğitici bir çocuk masalıdır.
Pofuduk bazı sabahlar yatağının ıslak olduğunu fark eder ve üzülür. Annesi Bulut Anne, bunun onun isteyerek yaptığı bir davranış olmadığını anlatır. Birlikte rahat bir uyku düzeni oluştururlar. Pofuduk bazen kuru, bazen ıslak uyansa da artık yardım istemekten çekinmez.
Bu gece altını ıslatma masalı; çocuklarda gece idrar kaçırma, aile desteği, güven duygusu, utanmadan yardım isteme ve sabır konularını işler.
Masaldan Sonra Çocuğunuza Sorabileceğiniz Sorular
- Küçük bulutun adı neydi?
- Pofuduk bazı sabahlar neden üzülüyordu?
- Bulut Anne, Pofuduk’a nasıl davrandı?
- Pofuduk gece tuvalete gitmek istediğinde kimden yardım istedi?
- Pofuduk her sabah kuru mu uyanıyordu?
- Yatağı ıslandığında ne yapabileceğini öğrendi?
- Sen bir konuda yardıma ihtiyaç duyduğunda kime söyleyebilirsin?
Çocuklarda Gece Altını Islatma Neden Olur?
Çocuklarda gece altını ıslatma, uyku sırasında istemsiz idrar kaçırma durumudur. Tıbbi adıyla enürezis nokturna olarak da bilinir.
Gece kuru kalma becerisi her çocukta aynı yaşta gelişmez. Mesanenin gelişimi, gece idrar üretimi, uykudan uyanma mekanizmaları, kalıtsal özellikler ve kabızlık gibi etkenler gece altını ıslatmayla ilişkili olabilir.
Bu durum çocuğun tembel, dikkatsiz veya yaramaz olduğu anlamına gelmez. Çocukların gece altını ıslattıkları için cezalandırılması, utandırılması ya da başka çocuklarla karşılaştırılması uygun değildir.
Gece Altını Islatan Çocuğa Nasıl Yaklaşılmalı?
Çocuğa sakin ve anlayışlı yaklaşmak önemlidir. Islak kıyafetleri değiştirmesine yardımcı olmak, yatağı koruyan uygun örtüler kullanmak ve konuyu suçlayıcı ifadeler olmadan konuşmak çocuğun kendisini daha güvende hissetmesini sağlayabilir.
Gündüz yeterli sıvı almak, düzenli tuvalet alışkanlığı oluşturmak ve yatmadan önce tuvalete gitmek yararlı rutinler olabilir. Ancak suyu aşırı kısıtlamak veya çocuğu gece boyunca sürekli uyandırmak kalıcı çözüm olarak görülmemelidir.
Özellikle beş yaş ve sonrasında devam eden gece altını ıslatma durumunda, çocuk veya aile bundan etkileniyorsa bir çocuk sağlığı uzmanıyla görüşmek faydalıdır. Gündüz idrar kaçırma, idrar yaparken ağrı, aşırı susama, kabızlık veya daha önce uzun süre kuru kaldıktan sonra yeniden altını ıslatma gibi durumlarda da tıbbi değerlendirme önemlidir.
Gerekli görüldüğünde sağlık uzmanları çocuğun yaşına ve durumuna uygun yöntemler önerebilir. Gece altını ıslatma alarmı gibi yöntemler de bazı çocuklarda profesyonel yönlendirmeyle kullanılabilir.
Tuvalet Alışkanlığı ve Öz Bakımla İlgili Diğer Masallar
Çocuğunuzla tuvalet alışkanlığı, beden farkındalığı ve yardım isteme üzerine başka hikâyeler de okuyabilirsiniz.
- Lazımlık Korkusunu Yenen Kuzu Masalı: Kuzu Pıtırcık’ın lazımlıktan çekinmesini ve annesinin desteğiyle tuvalet alışkanlığını öğrenmesini anlatır.
- Artık Bezi Olmayan Ayıcık Pofuduk: Küçük ayıcığın bez bırakmayı ve lazımlık kullanmayı kendi hızında öğrenmesini konu alır.
- Tuvalete Gitmekten Korkan Minik Prensesin Hikâyesi: Prenses Lina’nın tuvalet korkusuyla baş ederken destek almasını anlatır.
- Kreşte Tuvalete Gitmeyi Öğrenen Sincap: Sincap Pıtır’ın kreşte tuvalet ihtiyacını fark etmeyi ve yardım istemeyi öğrenmesini anlatır.