Emzik Perisi Geldi: Cesur Çocuk Masalı
Bir varmış bir yokmuş, güneşli bir evde Efe adında meraklı bir çocuk yaşarmış. Efe dört yaşındaymış. O iyi niyetli bir çocukmuş. Her şeyi sorar ve öğrenmek istermiş. Efe’nin en sevdiği şey emziği olmuş. Emzik ona güven veriyormuş. Ama artık büyüdüğünü hissediyormuş.
Bir sabah annesi nazikçe konuşmuş. “Artık emziksiz de uyuyabilirsin” demiş. Efe’nin kalbi hızlı attı, biraz endişelendi. Bu ona zor gelmiş. Emziksiz nasıl uyurum diye düşünmüş. O gün küçük bir sorun yaşamış. Emzik olmadan uyku gelmiyor gibi hissetmiş.
Efe önce yatağında döndü durdu. Sonra oyuncak ayısını kucağına aldı. Ayı yumuşacık ve sıcaktı. Annesi ona bir fikir verdi. “Emzik Perisi var” dedi. Peri cesur çocuklara hediye getirir. Efe meraklandı. Emzik Perisi nasıl gelir diye sordu. Annesi gülümsedi ve anlattı. “Emziğini küçük bir kutuya koyarsın” dedi. “Peri gece gelir ve alır” dedi. Efe bu fikri sevdi ama cesaret gerekiyordu. Biraz sabırlı olması gerekiyordu. Efe dürüstçe konuştu. “Emziğimi çok seviyorum” dedi. “Ama büyümek istiyorum” dedi. Bu sözler çok değerliydi. O yalan söylemiyor ve dürüstlüğü savunuyor. Her zaman doğruyu söylemek önemlidir.
Öğleden sonra Efe bir deneme yaptı. Emziğini çekmeceye koydu ve bekledi. Beş dakika sonra dayanamadı ve geri aldı. Bu deneme olmadı. Kalbi yine hızlı attı. Kendini biraz ürkek hissetti ama vazgeçmedi. Sonra ikinci denemeyi yaptı. Bu sefer sorumluluk aldı. Davranışının sonucunu düşündü.
Efe küçük tahta bir kutu buldu. Kutuyu masanın üstüne koydu. Kutunun kapağı ışıltılıydı. Emziğini eline aldı ve ona baktı. “Teşekkür ederim” dedi sevgiyle. Ona saygı ve sevgi gösterdi. Sonra kutunun içine yavaşça yerleştirdi. Kapağı nazikçe kapattı. Annesi ve babası onu izliyordu. Onlar farklı düşüncelere değer veriyor. Efe “Ben hazırım” dedi. Sesi sakindi ve kararlıydı.
Masalda akşam oldu ve yatak vakti geldi. Efe kutuyu yastığının yanına koydu. Biraz sabırsızlandı ama derin nefes aldı. Nefes almak ona iyi geldi. Oyuncak ayısına sarıldı ve gözlerini kapattı. Uyku yavaş yavaş geldi. Gece sessizdi ve ev sıcaktı. Efe deliksiz bir uyku uyudu.
O sırada Emzik Perisi geldi. Peri ışıklı, nazik ve sevimliydi. Asla korkutucu değildi. Peri kutuyu açtı ve gülümsedi. Emziği aldı ve yerine küçük bir hediye bıraktı. Hediye bir yıldızlı kitap ve bir rozetti. Rozet pırıl pırıl parlıyordu.
Sabah güneş odaya doldu. Efe gözlerini açtı ve çok sevinçli hissetti. Neşeli, coşkulu ve keyifliydi. Kutuya baktı ve hediyeyi gördü. Kalbi coşkuyla doldu. Annesine koştu ve “Baktım, başardım” dedi. Dürüstçe her şeyi anlattı. Annesi ona sarıldı. “Sen çok cesursun” dedi. Babası da alkışladı. Efe rozeti göğsüne taktı. Kendine güveni artmıştı. O gün parkta arkadaşları ile oynadı.
Oyuncaklarını paylaştı ve yardımseverlik gösterdi. Arkadaşı düştüğünde elini uzattı. Dostluk bağları güçlendi. Akşam olunca yine ayısına sarıldı. Emzik olmadan da uyuyabildi. Artık tasarruflu olmayı da öğrenmişti. İmkanlarını ölçülü kullanıyor. Zorluklar karşısında dirençli oluyor. Efe büyüdüğünü hissetti. Ayrılık kaygısı azalmıştı ve huzurluydu. Emzik Perisi belki başka çocuklara da gider. Ama Efe hep cesur kalır. Ve Efe’nin evinde o gece herkes mutlu uyur.