Keloğlan ve Sincap Pıtırcık Masalı
Bir varmış bir yokmuş, yemyeşil bir köyde Keloğlan yaşarmış. Keloğlan meraklı ve iyi kalpli bir çocukmuş. Her sabah kuşları dinler, çiçekleri koklarmış. Onun en sevdiği yer köyün yanındaki ormanmış. Bir gün ormanda gezmeye karar vermiş. Yolda küçük bir ses duymuş. Ses bir ağacın dibinden geliyormuş. Bakmış, orada minik bir sincap varmış adı Pıtırcık’mış.
Pıtırcık’ın kalbi hızlı atmış, biraz endişeliymiş. Keloğlan yavaşça yaklaşmış. Merhaba, ben Keloğlan demiş. Endişeli görünüyorsun, sana yardım edeyim mi? Pıtırcık üzgün bir sesle konuşmuş. Annem diğer tarafta kaldı demiş. Dereden geçmem lazım, ama köprü yıkılmış. Keloğlan dereye bakmış. Sular şırıl şırıl akıyormuş. Gerçekten de eski dallar dağılmış. Pıtırcık annesinden ayrı kalınca çok üzülmüş. Keloğlan onu anlamış. O da annesinden ayrılınca bazen böyle hissedermiş. Kalbi hızlı atar, biraz endişelenirmiş. Birlikte bir yol buluruz demiş. Ben dürüstçe yardım edeceğim, yalan söylemem.
Önce büyük bir dalı koymayı denemişler. Dal çok ağır gelmiş. Düşmüş ve ıslanmış. Keloğlan vazgeçmemiş. Sabırlı olmayı hatırlamış. Tekrar deneyelim demiş. Bu sefer küçük dallar toplamışlar. Pıtırcık küçük dalları taşımış. Keloğlan onları yan yana dizmiş. Bu onun sorumluluğu olmuş. Dalları tasarruflu kullanmışlar. Az dal ile sağlam yol yapmışlar. Birlikte çalışınca iş kolaylaşmış. Pıtırcık sormuş, bu dal senin mi? Keloğlan düşünmüş ve doğruyu söylemiş. Hayır, ormanda buldum, hepimizin demiş. Bu adaletli ve dürüst bir davranışmış. Pıtırcık ona daha çok güvenmiş. Saygı ve sevgi ile dinlemişler birbirlerini.
Köprü bitince Pıtırcık çok meraklı bakmış. Acaba sağlam mı demiş. Keloğlan önce kendi geçmiş. Köprü sağlam durmuş. Sonra Pıtırcık cesaretle adım atmış. Küçük patileriyle tıp tıp geçmiş. Karşıda annesi onu bekliyormuş. Pıtırcık annesine kavuşunca çok sevinçli olmuş. Gözleri parlamış, keyifli keyifli gülümsemiş. Keloğlan da sevinçli olmuş. Kalbi artık sakin atıyormuş. Korkusu geçmiş, cesareti artmış. Pıtırcık demiş ki, teşekkür ederim Keloğlan. Sen sabırlı ve yardımsever bir dostsun. Keloğlan gülümsemiş. Ayrı kalmak zor olabilir demiş. Ama cesur olunca çözüm buluruz. Yeniden buluşmak için söz verelim. Söz vermişler. Her gün ormanda buluşacaklarmış.
Keloğlan evine dönerken şarkı söylemiş. Pıtırcık yuvasında mutlu uyumuş. O günden sonra hiç yalnız hissetmemişler. Çünkü dostluk, korkuyu küçültürmüş. Ve dürüstlük, kalpleri hep güvenli tutarmış. Masalları burada bitmiş, ama dostlukları sürmüş.
