Ekran Süresi Bitince Ağlayan Çocuk Masalı
Bir varmış bir yokmuş, evinde oyuncakları çok seven bir çocuk varmış. Adı Efe imiş. Efe meraklı ve iyi niyetli bir çocukmuş. Her şeyi öğrenmek istermiş. Oyun oynamayı çok severmiş.
Bir gün Efe tablet ile oyun oynuyormuş. Annesi daha önce konuşmuş. Tablet süresi bitince kapatacağız demiş. Efe tamam demiş, söz vermiş.
Süre bitmiş, annesi nazikçe seslenmiş. Efe, tablet zamanı bitti demiş. Tableti nazikçe rafa kaldıralım demiş. O anda Efe’nin içinde bir duygu kabarmış. Kalbi hızlı atmış, biraz kızgın hissetmiş. Yüzü kızarmış, kaşları çatılmış. Biraz sinirli olmuş.
Efe bağırmak istemiş. Ağlamak da istemiş. Ama durmuş, düşünmüş. Ben ne hissediyorum demiş. Annesi yanına gelmiş, diz çökmüş. Seni anlıyorum, kızgınsın demiş. Kızgın olmak normal bir duygu demiş. Efe başını sallamış. Evet, kızgınım demiş. Çünkü oyun yarım kaldı demiş. Bu sözü dürüstçe söylemiş. Yalan söylememiş. Bu çok değerliymiş.
Annesi şefkatle bakmış. Farklı düşüncelere saygı duymuş. Seni dinliyorum demiş. Efe içini anlatmış. Oyun bitince üzülüyorum demiş. Biraz da kırgın hissediyorum demiş. Annesi onu sevgiyle dinlemiş.
Sonra Efe bir çözüm denemiş. Yastığa vurmayı düşünmüş. Yastığa vurmuş, ama rahatlamamış. Sonra daha hızlı bağırmayı denemiş. Bağırmak da iyi gelmemiş. Kalbi hala hızlı atıyormuş.
Annesi başka bir yol göstermiş. Derin nefes alalım mı demiş. Efe merakla bakmış. Nasıl olacak demiş. Birlikte nefes almışlar. Burnundan al, ağzından ver demiş annesi. Efe denemiş. Bir, iki, üç kez nefes almış.
Nefes alınca kalbi yavaşlamış. Biraz daha sakin hissetmiş. Sonra sorumluluk almış. Kendi davranışımın sonucunu biliyorum demiş. Söz verdim, sürem bitti demiş. Tableti kendim kapatmalıyım demiş. Bu sorumluluk ve öz denetim demekmiş.
Tableti alıp rafa koymuş. Kendi koymuş, annesi koymamış. Bu onun kararı olmuş. Sonra zamanını tasarruflu kullanmak istemiş. Sabırla düşünmüş. Tablet yoksa ne yapabilirim demiş.
Odada kutular duruyormuş. Bloklar, arabalar, peluşlar varmış. Efe bir fikir bulmuş. Kendi çabasıyla yeni oyun kurmuş. Bloklardan kule yapmış. Arabaları kuleye tırmandırmış.
Oyun kurarken çok neşeli olmuş. Sevinçli ve keyifli hissetmiş. Kalbi artık pır pır değilmiş. Yüzünde kocaman bir gülümseme varmış. Annesine bakmış, teşekkür ederim demiş. Kızgınken bağırmadım demiş. Doğruyu söyledim, sakinleştim demiş.
Annesi sarılmış. Bu çok cesurca bir davranış demiş. Öfkeni kontrol ettin demiş. Efe annesine yardım etmiş. Oyuncakları birlikte toplamışlar. Paylaşmak ve dostluk bağı güçlenmiş. Saygı ve sevgi ile konuşmuşlar.
Akşam olunca Efe mutlu uyumuş. İçinde güven dolu bir his varmış. Yarın tablet süresi yine olacakmış. Ama bitince ne yapacağını biliyormuş. Nefes al, dürüstçe konuş, yeni oyun kur demiş.
Ve o günden sonra Efe, ekran bitince ağlamak yerine, nefes alıp oyun kurmuş. Evde hep huzur olmuş. Masal da burada umutla bitmiş.