Anne Babaya İtaat Masalı- Cennet Annelerin Ayağı Altında
Bir varmış bir yokmuş, Elif adında meraklı bir kız varmış. Elif annesini ve babasını çok sever. Annesi güler yüzlü, babası sabırlıymış. Elif beş yaşında, kalbi sevgi dolu.
Bir sabah anne mutfakta kurabiye yapıyor. Baba da masayı topluyor. Mutfak sıcak ve aydınlık kokuyor. Anne diyor ki, Elif oyuncaklarını topla lütfen. Sonra birlikte kurabiye yaparız diyor. Elif toplamak istiyor ama park daha cazip geliyor. Kalbi hızlı attı, biraz endişelendi. Anne babayı dinlemezse üzülür mü diye düşündü. Annesi üzülürse kendi de üzülür.
Elif önce parka koşmak istedi. Ayakkabılarını giydi, kapıya yöneldi. Parkta arkadaşı Can yalnız oynuyor. Can’ın oyuncakları yere dağılmış. Elif ona yardım etmek istedi. Fakat kendi odası da dağınıktı. Bu bir sorun oldu. Odasına döndü, etrafa baktı. Oyuncaklar her yerde duruyor.
Elif önce kendi oyuncaklarını topladı. Sepeti getirdi, blokları tek tek koydu. Kırmızı bloğu kutuya yerleştirdi. Mavi bloğu da yanına koydu. Sonra hemen vazgeçti, oyun daha eğlenceli geldi. Toplamak zor geldi, bıraktı. Yerde oturdu, düşündü. Annesi odaya geldi, gülümsedi. Doğruyu söylemek ister misin dedi. Elif başını eğdi, dürüst oldu. Toplamadım, oyun oynadım dedi. Yalan söylemedi, doğruyu seçti.
Annesi kızmadı, sevgiyle sarıldı. Sorumluluk önemli, birlikte yapalım dedi. Bu söz Elif’i rahatlattı. Elif cesaretle yeniden denedi. Blokları kutuya koydu, kitapları rafa dizdi. Babasıyla birlikte halıyı düzeltti. Kalemleri kutuya topladı. Kendi davranışının sonucunu üstlendi. Bu sorumluluk ve öz denetim oldu. Oda temiz olunca içi ferahladı.
Sonra annesine yardım etmek istedi. Anne hamuru yoğuruyor, Elif izliyor. Hamuru birlikte yoğurdular. Elif sabırla bekledi, hamur kabardı. Beklemek biraz zor geldi. Ama vazgeçmedi, sabretti. Kurabiyeleri ölçülü kullandı, israf etmedi. Sadece üç kurabiye aldı. Kalanları paylaştı. Bu sabır ve tasarruf değeriydi. Kurabiyeler pişti, ev mis gibi koktu. Baba teşekkür etti, aferin dedi. Elif çok sevinçli oldu, yüzü güldü. Sevinçle zıpladı, annesine sarıldı.
Annesi dedi ki, parkta da yardım edebiliriz. Elif babasının elini tuttu. Birlikte parka gittiler. Yolda çiçeklere baktılar. Güneş sıcacıktı, rüzgar hafifti. Can hala üzgün duruyordu. Elif oyuncakları paylaşmayı önerdi. Benim bloklarım senin de olsun dedi. Can gülümsedi, birlikte oynadılar. Bu yardımseverlik ve dostluk oldu. Oyuncakları birlikte topladılar. Sepeti birlikte taşıdılar. Park temiz oldu, herkes mutlu oldu.
Anne babaya saygı sevgiyle büyür dedi anne. Farklı düşüncelere değer vermek güzeldir dedi. Elif anladı, kalbi sıcacık oldu. Anne dedi ki, cennet annelerin ayağı altında. Bu söz sevgi demektir. Annelere saygı kalbi büyütür. Babalar da sevgiyle korunur. Elif annesinin elini öptü. Babası da ona sarıldı.
Elif cesaretle ayrılık kaygısını yendi. Annesinden kısa süre ayrı kalmayı öğrendi. Parkta annesini görmese de güvendi. Güvenle oynadı, geri döndü. Annesi hep yakınında bekledi. Akşam oldu, ev huzurlu oldu. Elif yatağına yattı, mutlu uyudu. Annesi başucunda masal fısıldadı. Babası iyi geceler diledi. Masalı dinleyen çocuklar da sevgi öğrendi. Anne babaya itaat kalpten gelir. Sevgi, saygı ve sorumluluk birleşir. Ve onlar mutlu yaşar gider.
